Tumuli u centralnoj regiji (sjeverno od planinskog lanca Orjen–Lovćen–Sutorman–Rumija, do razvođa planina Golija, Vojnik i Komovi). U ovoj regiji, → tumuli se prvi put javljaju krajem → bakarnog doba, odnosno početkom ranog → bronzanog doba i kao vodeći oblik praistorijskih grobnica prisutni su do rimskog osvajanja. Najbrojniji su u kraškim poljima i u Podgoričko-skadarskoj kotlini. Većina je formirana nasipanjem kamena, a oni nasuti zemljom nalaze se u nižim predjelima regije. Prečnici tumula, u prosjeku, variraju između 5 m i 25 m, ali ima i onih sa promjerom većim od 30 m. Pojedini tumuli, nasuti zemljom, oivičeni su vijencem građenim od krupnog kamena. Tokom bakarnog i bronzanog doba, većinom, pokojnici su inhumirani (→ Inhumacija) u zgrčenom položaju – u poklopljene ciste (kovčege), građene u središtu tumula sklapanjem masivnih kamenih ploča. Inhumacija ostaje vodeći oblik sahranjivanja i tokom starijeg → gvozdenog doba. Najstariji tumuli u ovoj regiji, nasuti zemljom i datovani u prvu polovinu III milenijuma p. n. e., istraženi su u Podgoričko-skadarskoj kotlini (→ Kuće Rakića i → Boljevića gruda) i u dolini Zete, kod Danilovgrada (→ Kujava). Oni pokazuju da je u to doba način sahranjivanja bio dvojak. U Podgoričko-skadarskoj kotlini pokojnici su položeni u jame ukopane u osnovu humke, dok su oni u Zeti smješteni u ciste od kamenih ploča. U istom periodu javljaju se i prvi kneževski tumuli, kao na lokalitetu Boljevića gruda, gdje je sahranjen ratnik sa skupocjenim prilozima, grupisanim pri vrhu humke (ubojita sjekira od glačanog kamena, ukras za njenu dršku od zlata, dva zlatna privjeska, bronzani bodež, amulet i nekoliko keramičkih posuda). Karakteristično modelovana i bogato dekorisana grnčarija iz ovih tumula ukazuje da su ih nasuli nosioci jadranskog tipa ljubljanske kulture. Sistematsko arheološko istraživanje ranih tumula u Centralnoj regiji tek je započeto. Ipak, malo istraženih tumula pokazuje da je ta oblast, od III milenijuma p. n. e., bila usko povezana kako sa egejskim, tako i sa istočnobalkanskim oblastima što je, sa južnom regijom Crne Gore, čini primarnim jezgrom razvoja brozanog doba na istočno-jadranskoj obali i u njenom mediteranskom zaleđu. U Centralnoj regiji, tokom srednjeg i kasnog bronzanog doba, kao i u starijem gvozdenom dobu, tumuli su nasipani kamenom, a pokojnici su sahranjivani u ciste od kamenih ploča, uglavnom bez priloga ili sa oskudnim → nakitom od bronze (Planinica kod Tuzi i → Riječani kod Nikšića). Grnčarija u tumulima iz bronzanog doba grube je izrade, oskudno je dekorisana i posjeduje odlike koje se pripisuju keramici nosilaca tzv. dinarske kulture. Sa druge strane, rijetki ukrasi od bronze, datovani u starije gvozdeno doba, ukazuju da je ova oblast, od VIII v. p. n. e., bila u sastavu široko rasprostranjenog etno-kulturnog kompleksa, koji se pripisuje → Ilirima.