Bakarno doba (eneolit), razdoblje u praistoriji, na prelazu iz mlađeg kamenog doba (neolita) u bronzano doba. U osnovi je okarakterisano prvom upotrebom metala – bakra za izradu, u prvom momentu → nakita, a kasnije i određenih oblika oružja i oruđa, kao i krupnim promjenama na društvenom i ekonomskom planu. Velika i česta etnička pomjeranja dovela su do smjene starijih, neolitskih kultura i do formiranja novih, eneolitskih. Radi bolje bezbjednosti napuštaju se ravničarska naselja i grade se utvrđena, na dominantnim, prirodno zaštićenim mjestima, mada u pojedinim regionima manje zajednice za stanovanje i dalje koriste dobro zaštićene pećine, najčešće naslijeđene iz prethodnog perioda. Određene promjene se zapažaju i kod materijalne i duhovne kulture, u prvom redu kod pojave novih oblika keramičkog posuđa, nakita, oruđa i oružja, kao i u pojavi novih oblika grobnih konstrukcija i načina sahranjivanja, gdje se posebno ističe upotreba nadgrobnih humki, odnosno → tumula, čija je pojava vezana za prodore tzv. stepskih naroda. Sam razvoj bakarnog doba može se pratiti kroz tri faze – ranu, srednju i poznu. Rana faza, u kojoj nema krupnijih etničkih pomjeranja, u osnovi predstavlja finalizaciju mlađeg kamenog doba, okarakterisana upotrebom novog materijala – metala, što je dovelo do određenih promjena u društveno-ekonomskim odnosima, kao i u materijalnoj i duhovnoj kulturi. Sa srednjom fazom započinju krupnije promjene izazvane prodorom nosilaca novih kultura iz područja južnoruskih stepa. Miješanjem sa starosjediocima stvorene su nove kulture sa novim sadržajima. U trećoj, finalnoj fazi, dolazi do novog talasa etničkih pomjeranja, koja su zahvatila istočne oblasti Karpatskog basena, šireći se prema zapadu i jugozapadu, zahvatajući i sjeverne djelove Balkanskog poluostrva. Ovaj talas je u nauci identifikovan kao dolazak Indoevropljana, sa novim oblicima materijalne i duhovne kulture, koja je u osnovi okarakterisana sahranjivanjem pod humkama, odnosno tumulima. Dobar dio ovih promjena zahvatio je i područje Crne Gore. Zahvaljujući rezultatima iz arheoloških istraživanja jednog broja lokaliteta, na prvom mjestu pećine → Spila iznad Perasta u Bokokotorskom zalivu, pećine → Odmut u kanjonu rijeke Pive i višeslojnog praistorijskog naselja na → Beran kršu kod Berana, pojava i razvoj bakarnog doba na području Crne Gore takođe se može pratiti kroz tri razvojne faze. Keramički nalazi iz eneolitskih slojeva navedenih lokaliteta okarakterisani su prisustvom elemenata rane faze jadranskog eneolita, što upućuje na izvjesno kulturno jedinstvo i na konstataciju da se smjena neolitskih kultura na području Crne Gore ostvarila istovremeno i da se u toj početnoj fazi nije mijenjala populaciona struktura. Zbog toga se rana faza bakarnog doba Crne Gore ne može ni u kulturnom ni u hronološkom pogledu strogo odvojiti od finalne faze mlađeg → neolita, budući da je proces eneolitizacije crnogorskog prostora samo naznačen prisustvom elemenata rane faze jadranskog eneolita. Srednja faza u razvoju eneolita Crne Gore okarakterisana je etničkim pomjeranjima i prodorom nosilaca novih kultura, koji su, miješajući se sa autohtonim stanovništvom, doveli do pojave novih kulturnih grupa sa novim karakteristikama. I pozna faza u razvoju eneolita Crne Gore takođe je okarakterisana prodorom novih populacija, koje se i ovdje mogu naznačiti kao Indoevropljani, sa ranije pomenutim novinama u materijalnoj i duhovnoj kulturi. Istovremeno, pozna faza u razvoju eneolita utvrđuje i veze sa početnom fazom naredne epohe, odnosno sa → bronzanim dobom. Na osnovu nekoliko datuma dobijenih analizom radioaktivnog ugljenika iz eneolitskih stratuma pećine Odmut, kao i na osnovu datuma iz susjednih oblasti, moguće je utvrditi i apsolutnu hronologiju bakarnog doba Crne Gore. Apsolutna hronologija bakarnog doba Crne Gore donedavno je bila opredijeljena između 3.000. i 2.000. g. p. n. e., a najnovije analize i kalibrirani datumi upućuju na period 4.500/4.200 – 3.200/3.000. godine prije nove ere.