Kujava, manja nekropola tumula u istoimenom selu na zapadu Bjelopavlićke ravnice, na oko 7 km sjeverozapadno od Danilovgrada. Na prostoru Gornje i Donje Kujave devedesetih godina XX v. registrovano je dvadesetak praistorijskih → tumula, od zemlje i kamena koji su grupisani u manje nekropole, i više njih koji su zasebno oformljeni. Posebno se ističe → nekropola od šest tumula, koja se nalazi na raskršću dva lokalna puta: jednog iz sela Frutak i drugog koji se odvaja od magistralnog puta Podgorica–Nikšić. Tumuli su prečnika od 15 do 18 m i prosječne visine od oko 2 metra. Na ovom lokalitetu 2014. sistematski su istražena dva izdvojena tumula, koji su se nalazili nešto sjevernije od pomenute nekropole. Tumul I, očuvanih dimenzija, prečnika 19 m i visine 1,7 m, s vremenom je razgrađen. Kameni plašt je bio očuvan samo na rubu, a zemljani nasip ispod njega zaravnjen. Centralni grob, koji je u potpunosti devastiran, vjerovatno je još u antičkom periodu opljačkan. U ovu humku iz → bronzanog doba naknadno su vršene sahrane u prelaznom periodu, krajem bronzanog i početkom gvozdenog doba. Sahrane su vršene u perifernom dijelu, ispod nekadašnjeg plašta, na relativnoj dubini od oko 0,5 m. U humci su otkriveni osteološki ostaci tri sahranjena pokojnika, čije su rake devastirane odnošenjem kamena, a sačuvane su samo sporadične duge kosti pokojnika. Pokojnici nijesu sahranjeni sa određenom orijentacijom, već su radijalno ukopavani na sjevernom i sjeverozapadnom obodu humke. Grob br. 1 nalazi se u sjevernom obodu humke, na rastojanju od 5,5 m u odnosu na njenu osu. Pored rijetkih fragmenata osteoloških nalaza, gotovo na istom mjestu, nađena je jedna okrugla pojasna kopča, dvije bronzane igle sa glavama u obliku vaze i jedna ili dvije gvozdene naočaraste fibule. I ostaci groba br. 2 otkriveni su u sjevernom obodu humke I. Na rastojanju od 5,7 m od centra humke ka sjeveru, nađena je jedna bronzana narukvica, izrađena od deblje bronzane žice, nejednake debljine. Pored nje je nađena okrugla pojasna kopča sa krstasto prorezanim otvorima, linerarno ukrašena snopovima paralelnih linija. Od skeleta su očuvane samo duge kosti pokojnika. Grob br. 3 nalazio se u perifernom sjeverozapad­nom dijelu u ravni centra humke. Pokojnik je sahranjen ispod kamenog plašta humke u osnovi žutog sterilnog pijeska. Sačuvani su samo fragmenti dugih kostiju i podlaktica, a u visini glave pokojnika nađeno je jedno gvozdeno koplje. Ovi grobovi sa bogatim bronzanim i gvozdenim nalazima, pripadaju Fazi IVb ili razvijenom → gvozdenom dobu glasinačke kulture. U apsolutnoj hronologiji to je period od 725. do 625. g. p. n. e. Tumul II se nalazio na oko 200 m jugoistočno od Tumula I. Podignut je na nešto višem terenu, a njegova jugozapadna strana je oštećena probijanjem puta ka selu Kujavi. Oštećena je jedna trećina humke, ali je centralni dio ostao netaknut. Humka je bila od zemlje sa kamenim plaštom, prečnika 18 m i visine 2,7 m. U njenom centralnom dijelu otkrivena su dva kamena kovčega, podignuta na uzdignutom platou. Oko kamenih kovčega otkriven je kameni prsten, rađen od neobrađenih i većih kamenih ploča, koji zatvara prostor, prečnika 4 m. Sličan kameni prsten formiran je i obodom humke. U većoj grobnoj konstrukciji nađeni su dobro očuvani ostaci tri pokojnika, od kojih su dva bila sahranjena u zgrčenom položaju. U manjoj grobnoj konstrukciji nađeni su ostaci jedne individue sahranjene u zgrčenom položaju sa grobnim prilozima (→ Inhumacija). Pored dislociranih kostiju pokojnika u kovčegu su nađene i dvije keramičke posude, s tim što je zdjela na stopi nađena kompletna (u južnom uglu rake), dok su fragmenti vaze rasuti po grobu (veći dio sa dnom nađen u sjevernom uglu rake). Oba suda bila su postavljena iznad glave sahranjenog pokojnika. Osteološki ostaci su devastirani, duge kosti složene uz sjeveroistočnu stranu kovčega, fragmenti lobanje nađeni su u sjeverozapadnom dijelu, a donja vilica u južnom dijelu kovčega. Oba keramička suda pripadaju ljubljanskoj kulturnoj grupi jadranskog tipa, ukrašeni postvučedolskim ornamentima. Pokojnik i grobni prilozi nađeni su na osnovi groba rađenoj od oker i crvenog glinoida, debljine 3 do 5 cm. U ovoj humci vršena je sahrana krvnih srodnika sukcesivno, što objašnjava pojavu fragmentovanih osteoloških ostataka na pločama kovčega i u sloju oko njih. Na osnovu tipoloških odlika otkrivenog keramičkog materijala nađenog u manjem kamenom kovčegu sa sigurnošću se može reći da on pripada ranom bronzanom dobu, odnosno da se uklapa u istočnojadransku kulturu ranog bronzanog doba. Dakle, pripada početku III milenijuma p. n. e., a samim tim početku egzistencije jadranskog tipa ljubljanske kulture.