Gomilica, ostaci odbrambene arhitekture i kule iz antičkog perioda, na istoimenom brežuljku uz srednjovjekovnu solanu, danas zaštićeni prirodni bokokotorski rezervat „Tivatska Solila”. Brežuljak ima izdužen oblik s dva uzvišenja, Kulina okrenuta Soliockom polju, gdje su se na udaljenosti od oko 500 m nalazili bronzanodobni → tumuli, → Mala gruda i → Velika gruda, i antičke → vile rustike u selima → Pelinovu i → Vranovićima, dok vrh Glavica gleda na krtoljsku uvalu i arhipelag (→ Prevlaka, ostrvo → Sveti Marko, → Otok). Arheološka iskopavanja na Gomilici realizovana su 1966. i 1967. godine. Najviše rezultata pružila su istraživanja osmatračnice, kule iz III–IV v., po kojoj je uzvišenje Kulina nazvano. Masivni zidovi, građeni od većih kamenih blokova i krečnog maltera, pomiješanim s mrvljenom keramikom, očuvani su do visine od 0,7 m. Kula je bila pokrivena tegulama i imbreksima, dok je pod bio popločan većim kamenim pločama. Ispod izmještenih podnih ploča u centralnom dijelu objekta otkriven je grob iz rimskog perioda, devastiran u novije vrijeme. U grobu koji je obložen kamenim pločama, a dno prekriveno sitnim kamenjem, nađeni su dislocirani skeletni ostaci djeteta kao i prilozi: ulomci dvije keramičke i staklena posuda, i fragment koštanog pršljenka, datovani u II–III vijek. U podnožju zapadnog uzvišenja otkriven je segment kaldrmisanog puta iz III–IV v., a vidljivi ostaci suhozida na vrhu brda za koje se pretpostavilo da su odbrambeni, nijesu hronološki opredijeljeni ni nakon arheoloških istraživanja. Prilikom rekognosciranja terena na području Boke Kotorske i tivatske opštine, koja su prethodila arheološkim iskopavanjima na Gomilici, najviše pokretnih nalaza iz V–IV v. p. n. e. prikupljeno je na području srednjovjekovne solane (ulomci amfora i fragment korintskog skifosa) i u tivatskoj uvali Kalardovo (fragmenti amfora i posude crvenofiguralnog stila).