Vruća pećina, višeslojni arheološki lokalitet, pećina blizu ušća Male rijeke u Moraču, u selu Bioče kod Podgorice. Ulaz pećine je okrenut prema jugu, širine 4,5 i visine 3,5 m, dok je maksimalna dužina oko 11 m, što pećini daje tunelasti oblik. Ispred samog ulaza nalazi se manji plato, dimenzija 3 x 5 m. Pećina je iskopavana 1988–1989. i 1996–1997, sa čišćenjem profila prvobitne sonde i uzimanjem uzoraka za analize 2014. godine. Istraženo područje zahvata površinu od 7 x 2 m, s tim da dubina stratigrafske sekvence nije ista u prednjem i unutrašnjem dijelu, gdje doseže maksimalnu dubinu od skoro 2,5 m. Istraživanja su pokazala da je pećina korišćena kao životni prostor tokom više perioda u praistoriji, pa čak i srednjem vijeku. Srednjovjekovni sloj se nalazi pri samoj površini i teško ga je odvojiti od sloja → bronzanog doba. Postoje indicije o naseljavanju i tokom → bakarnog doba. Ispod ovog nalazi se nekoliko slojeva koji su determinisani kao rani → neolit, a potom je sloj iz perioda → mezolita. Iskopavanjem se došlo i do sloja za koji se pretpostavlja da pripada gornjem → paleolitu. U mezolitskom nivou otkriven je manji skup ostataka faune (npr. jelen, srndać i sl.), kao i manja litička kolekcija. Artefakti od kremena su sadržali obilježja kastelnovijenskog tehnokompleksa, uz koje su pronađene zašiljene koštane alatke i koštani harpun (iako dolazi iz nejasnog konteksta). Neolitske nivoe karakteriše nekoliko ulomaka impresso keramike, kosti domestifikovanih životinja (ovce/koze, goveda i svinje) i koštani harpuni, koji ukazuju na tehnološki kontinuitet između mezolita i ranog neolita. Kremeni artefakti (sječiva, lamele, trapezoidne alatke i sl.) tehnologijom izrade i naknadnom obradom ivice jasno ukazuju na snažne veze sa mezolitskom tradicijom. Opsežno radiokarbonsko datovanje opredjeljuje mezolitsku fazu u kasni VII milenijum p. n. e., a neolit na početak VI milenijuma p. n. e.