Žanjički manastir, utvrđen srednjovjekovni manastirski kompleks, na ostrvu Žanjice u uvali Mirište, sa istočne strane ulaza u Bokokotorski zaliv, blizu poluostrva Luštica, Herceg Novi. Metoh je Manastira Savina (→ Crkva Sv. Save na Savini). Sastoji se od crkve, odbrambenih zidina, kule (pirga), tragova priprate i bistijerni, kao dijela prvobitnog ansambla s kraja XIV ili početka XV vijeka. Centralnu poziciju u manastirskom kompleksu zauzima Crkva Vavedenja Presvete Bogorodice, jednobrodna građevina skromnih dimenzija sa apsidom na istočnoj strani, portalom i zvonikom na preslicu na zapadnoj strani i prizidanim pižulom na južnoj fasadi. Iznad portala je oslikana luneta polukružnog oblika, a iznad nje mali kameni okulus, opervažen trakom sa motivom „žioka na raboš”, iznad kojeg je uklesan jednakokraki krst. Manastir opasuju zidine nepravilnog poligonalnog perimetra sa dva ulaza i kulom‐pirgom, na zapadnoj strani. Pirg sa puškarnicama je kružne osnove. Pretpostavlja se da je ova odbrambena kula nekada bila i mlin sa vjetrenjačom. Objekti uz istočne i južne zidine su novijeg datuma. Manastir je porušen u isto vrijeme kada i manastir na Miholjskoj → Prevlaci. Кompleks manastirа je arheološki istraživan 1974, a kampanje su nastavljene 1998. i 2000. godine. Pokretni arheološki materijal se sastojao od ulomaka keramičkih i staklenih posuda, djelova metalnih predmeta, 45 novčića (među kojima i novac kralja Tvrtka I Kotromanića (1353–1391) s kraja XIV v.) i fragmenata fresaka (→ Srednjovjekovno zidno slikarstvo). Konstatovano je više hronoloških faza i promjena u unutrašnjoj organizaciji prostora nakon izgradnje manastirskog utvrđenja. Pretpostavka je da su gradnjom crkve krajem XIV ili početkom XV v., istovremeno sazidane obje bistijerne, kao i kula, dok se u fazi obnove crkve završava gradnja manastirske cjeline. Otkriveno je 67 grobnih ukopa. Jedna → nekropola sa brojnim ukopima u različitim grobnim konstrukcijama, prema arheološkom kontekstu i materijalu datovanom novcem, formirana je tokom XV vijeka. Druga nekropola u južnom dijelu porte pokazuje tri hronološki različita nivoa grobnih ukopa. Može se razlučiti groblje sa monaškim ukopima i groblje sa sahranama iz lazareta. Antropološka analiza ljudskih skeletnih ostataka obuhvatila je 56 grobnih sadržaja u kojima je sahranjeno 59 individua, kao i veoma fragmentovani humani osteološki materijal pronađen, najvjerovatnije u sekundarnom položaju (→ Inhumacija). Među sahranjenima je bilo individua ženskog pola, ali znatno više individua muškog pola, različite starosti (najviše između 20 i 60 godina), mali broj osoba juvenilnog uzrasta (15–20 godina) i jedno novorođenče. Rezultati analize, polne i starosne strukture, jasno ukazuju da na ovom lokalitetu nije sahranjena tzv. prirodna biološka populacija. Jedan od značajnijih rezultata analize je konstatovanje tragova treponomatozne infekcije na većem broju skeleta (17), što je značajno za razumijevanje uloge lokaliteta kao lazareta. Od pet izmjerenih kranijalnih indeksa, tri pokazuju brahikraniju, jedan hiperbrahikaniju, a jedna lobanja je mezokrana. Na dentalnom materijalu konstatovano je prisustvo karijesa i to više kod ženske populacije. Zubni kamenac prisutan je samo kod muškaraca. Određeni stepen abradiranosti je zastupljen i kod žena i kod muškaraca. Samo na jednom zubu je primjećena hipoplazija, a to kod sahranjenih osoba ukazuje na relativno stabilan razvoj tokom djetinjstva. Visina najniže žene je 162 cm, što je po klasifikaciji Rudolfa Martina svrstava u kategoriju srednje visokih žena. Najviša žena je bila visoka 172,7 cm, a to je kategorija veoma visokih žena. Najniži muškarac je bio visok 157,5 cm, i svrstan je u kategoriju niskih muškaraca, a najviši 180,2 cm, opredjeljujući ga u kategoriju veoma visokih muškaraca. Paleopatološka slika, tj. zdravstveni status sahranjenih bilježi osim treponematoznih infekcija, jedan slučaj difuzne idiopatske skeletne hiperostoze i dva skeleta sa tragovima periostitisa. Difuzna idiopatska skeletna hiperostoza (DISH) se najčešće vezuje za određene vrste dijabetesa, a postoje mišljenja da je DISH „nova” okupaciona bolest vezana za manastirski život. Oko ostrva Žanjice nalaze se lokaliteti → Male Rose, → Uvala Male Rose, → Žanjice i → Uvala Žanjice.