Zore, Luko (Cavtat, 1846 – Cetinje, 1906), hrvatski filolog, profesor, političar. Školovao se u Cavtatu, pa u Dubrovniku (Državna jezuitska škola), a maturirao je 1865. godine. U Beču je studirao slavistiku i klasičnu filologiju uz teološke predmete. Potom je bio suplent, pravi učitelj, profesor i upravitelj u Zadru, Dubrovniku, Kotoru (od 1871/72. do 1877) i na Cetinju (1902–1906). Bio je privremeni upravitelj Carske kraljevske gimnazije realne i združene nautike u Kotoru, gdje je predavao latinski i srpskohrvatski jezik (→ Gimnazija, Kotor). Kratko je bio školski savjetnik u Bosni (1879). Od 1891. do 1896. bio je kotarski školski nadzornik u Dubrovniku. Penzionisan je 1901. kao profesor dubrovačke gimnazije. Na poziv knjaza → Nikole I Petrovića Njegoša 1902. došao je na Cetinje da bude vaspitač knjaževom sinu Petru. Od 1902/03. do smrti bio je profesor i upravnik Velike državne gimnazije na Cetinju (→ Gimnazija, Cetinje). Ustanovio je 1904. Fond siromašnih učenika Gimnazije. Bio je član, pa predsjednik Prosvjetnog savjeta (→ Nacionalni savjet za obrazovanje), od osnivanja 1905. godine. Bavio se i politikom: bio je član Narodne stranke (Narodna hrvatska stranka), u tri navrata bio je zastupnik bokeljskih opština u Dalmatinskom saboru (1883–1901), a od 1897. u Carevinskom vijeću u Beču. Pisao je polemička djela pod pseudonimima. Autor je latinske gramatike, pisao je poeziju i prevodio klasike. Neka od njegovih djela jesu: Gramatika Latinska, izradio za naše potrebe Luko Zore c. k. učitelj na Gimnaziji u Dubrovniku, (Dubrovnik, 1871), ъ i ь u Crnojgori i Boki Kotorskoj (Dubrovnik, 1879), Rimski natpis u Boki Kotorskoj, Latinski natpis u Baru (Dubrovnik, 1880) i Program o uređenju crnogorskog školstva (Cetinje, 1904). Bio je dopisni član JAZU u Zagrebu i Srpskog učenog društva u Beogradu od 1884. do 1899. godine.