Domančić, Miho (Stari Grad, Hvar, 1884 – Sarajevo, 1950), profesor matematike i filozofije. Osnovnu građansku školu završio je u rodnom mjestu, gimnaziju je učio u više mjesta, a maturirao je u Velikoj kraljevskoj gimnaziji u Dubrovniku (1906). Započeo je teološke studije u Zadru, ali se prepisao na Filozofski fakultet (grupa za matematiku i filozofiju) u Pragu, gdje je diplomirao (1912). Najduže je radio kao profesor u gimnazijama Crne Gore i Zetske banovine (Berane, Podgorica, Danilovgrad, Kolašin, Bar, Kotor). Prvo zaposlenje u Crnoj Gori dobio je u novoformiranoj beranskoj gimnaziji (→ Gimnazija „Panto Mališić”, Berane) šk. 1913/14. god., a što je potvrđeno odlukom kralja → Nikole I Petrovića Njegoša. On i još trojica nastavnika započeli su školsku godinu i bili su prvi predavači u toj ustanovi. Poslije Prvog svjetskog rata u Kraljevini SHS radio je kao nastavnik podgoričke gimnazije (→ Gimnazija „Slobodan Škerović”, Podgorica), a potom kao profesor i v. d. direktora Učiteljske škole u Danilovgradu (→ Učiteljske škole). Bio je direktor barske gimnazije (→ Gimnazija „Niko Rolović”, Bar) od 1924. do 1927. godine. Nakon toga vratio se u Berane, gdje je radio kao profesor i v. d. direktora Gimnazije i njenog pedagoškog odjeljenja. Aprilski rat zatekao ga je u kotorskoj gimnaziji (→ Gimnazija, Kotor), a okupacione vlasti otpustile su ga iz službe. Sa radom je nastavio u Dubrovniku i Sarajevu.