Mitrofan Ban (Grbalj, 1841 − Cetinje, 1920), crnogorski mitropolit. Osnovnu školu učio je u Vranovićima i Kotoru. Od 1854. do 1857. boravio je u Carigradu. Sa blagoslovom episkopa dalmatinsko-istarskog Stefana Kneževića 1862. stupio je u Manastir Praskvica za iskušenika. U Manastiru Savina nastavio je školovanje na bogoslovskim predmetima, da bi nakon četiri godine bio zamonašen sa imenom Mitrofan (1865). Godine 1869. došao je na upražnjeno mjesto nastojatelja Manastira Morača i imenovan je kao Mitrofan Ban. Kao iguman u Manastiru Morača gotovo jednu deceniju bio je učitelj u manastirskoj školi (→ Pisarska djelatnost i biblioteke u manastirima i crkvama). Na Cetinje je došao 1879, kada ga je knjaz → Nikola I Petrović Njegoš imenovao za administratora Zahumsko-raške eparhije, da bi ga 1884. kao arhimandrita Mitrofana imenovao za arhijereja Mitropolijske eparhije. Bio je i zastupnik ministra prosvjete i crkvenih poslova (→ Ministarstvo prosvjete, nauke i inovacija) (1884–1885). Tokom proslave godišnjice vladavine knjaza Nikole 1885. imenovan je za crnogorskog mitropolita i odlikovan je Ordenom knjaza Danila I (I reda). Kao mitropolit i poslanik crnogorske skupštine u svom dugogodišnjem djelovanju bio je veoma agilan u političkom i javnom životu Crne Gore. U poznim godinama života obnovio je rad Cetinjske bogoslovije (→ Bogoslovija Svetog Petra Cetinjskog, Cetinje) – 1921. godine. Objavio je Besjede, Kratki crkveni ustav, Pomoćno uputstvo pri ispovjedi, Sedam tajni Novoga zavjeta. Sahranjen je u Cetinjskom manastiru.