Vrbička pećina, višeslojni arheološki lokalitet, pećina u kanjonu Duga u selu Presjeka, 18 km sjeverozapadno od Nikšića. Nalazi se na 948 mnv. Sondažno je istraživana od 2012. do 2023. godine. Najraniji tragovi naseljavanja datovani su 14C metodom od prije oko 23.000 godina sa sporadičnom upotrebom pećine od strane paleolitskih lovaca-sakupljača sve do kraja pleistocena, prije oko 11.700 godina. Nalazi kremenih artefakata u ovim slojevima ukazuju na gravetijenske i epigravetijenske odlike, poput alatki na strmo retuširanim sječivima i šiljcima. Specifičnost ovog nalazišta vezana za → paleolit je dominantna zastupljenost mrmota u pleistocenskim slojevima. Ovo možda ukazuje na specijalizovanu upotrebu pećine kao lovačkog kampa na mrmote. Iznad kasnopleistocenskih slojeva nalazi se relativno tanak sloj → mezolita, koji je datovan oko 7.300–7.000. g. p. n. e. Najmanje jedno vatrište se sigurno može vezati za ovaj sloj u centralnom dijelu pećine. Od nalaza iz ovog sloja po važnosti se izdvaja prisustvo perli od morske vrste gastropoda Columbella rustica, kao i prisustvo perforiranih perli od ždrijelnog zuba slatkovodne vrste šarana Rutilus sp., koje su tipične za mezolitske lokalitete uz Dunavski tok u Đerdapu. U okviru mezolitske kremene industrije na lokalnim sirovinama izdvajaju se relativno brojni njuškasti strugači. Period najranijeg → neolita zastupljen je sa samo nekoliko fragmenata impreso (impresso) keramike, ali i sa nalazom jednog ljudskog zuba, koji je direktno datovan oko 5.900–5.750. g. p. n. e., za koji su dobijene i analize DNK. Posljednji jasno stratifikovani i na mjestima masivni (do 80 cm debljine) slojevi u Vrbičkoj pećini mogu se vezati za kasni neolit (oko 4.700–4.300. g. p. n. e.), koji je ovdje prepoznat prije svega po keramičkim nalazima koji imaju odlike hvarske kulture. Za ovaj sloj vezuje se i niz vatrišta u južnom dijelu pećine. U kasnoneolitskim slojevima pored brojne keramike javljaju se i kremene bifacijalne strelice različitih tipoloških odlika, kao i jedna bušena kamena sjekira. Ostaci dijelimično artikulisanog groba novorođenčeta takođe su vezani za ovaj sloj. U unutrašnjoj, mračnoj zoni ove pećine pronađeni su dezartikulisani osteološki ostaci koji su direktno datovani u srednje → bronzano doba, oko 1.700–1.500. g. p. n. e. Nekoliko keramičkih fragmenata upućuje na upotrebu pećine i tokom srednjeg vijeka.