Podlastva, manastirski kompleks u selu Lastva Grbaljska, koji čine konaci i crkva posvećena Rođenju Bogorodice iz XV vijeka. Crkva je jednobrodna građevina sa polukružnom apsidom na istočnoj strani, podignuta iznad građevine iz V–VI vijeka. Vjekovno duhovno središte i najvjerovatnije zborno mjesto Grbljana, manastir smješten na rubu Mrčevog polja oslаnja se na brdo Dubovica, koje Grbalj odvaja od budvanskog područja (→ Budva). Nakon zemljotresa 1979, uslijedila su 1984. arheološka istraživanja manastirske crkve (sanacioni radovi 1998), koja su pokazala slojevitu genezu razvoja graditeljskog korpusa Podlastve. Na prostoru današnje crkve nalazila se građevina okvirno datovana u V–VI v. (→ Ranohrišćanska arheologija). O postojanju građevine iz tog doba svjedoče ostaci mozaičkog poda u sjeverozapadnom dijelu naosa današnje crkve, i supstrukcija mozaika očuvana u većem dijelu naosa i priprate, koja je inače oštećena ukopavanjem grobova iz XVIII–XIX vijeka. Na sakralni karakter građevine u Podlastvi mogli bi da ukažu ulomci dvije parapetne ploče, koje su upotrijebljene kao pokrovne ploče groba iz XVIII–XIX vijeka. Parapetne ploče su najvjerovatnije činile djelove oltarske pregrade, nalik onim iz budvanske ranohrišćanske bazilike. Takođe, južno od crkve otkrivena je i krstoobrazna piscina sa četiri jednake polukružne konhe, za koju se pretpostavlja da je nastala u ranohrišćanskom periodu. Građena je od pritesanog kamena i kvadratnih opeka, vezanih krečnim malterom. Zajedno sa trikonhosom iz IV–VI v., čiji su ostaci otkriveni nedaleko od manastira (→ Trikonhos u Lastvi Grbaljskoj), ranohrišćanska sakralna građevina iz Podlastve bila je smještena uz glavnu primorsku trasu puta, koji je povezivao priobalne gradove (→ Antičke komunikacije). Sakralne građevine u zaleđu mogle su biti povezane sa pomorskim saobraćajem preko kasnoantičkog objekta u → Krimovicama na rtu Platamuni. Segment zida sa spoljašnje strane današnje crkve (apsida sa dijelom sjevernog zida), sjeverni i južni zid s očuvanim lučnim prozorima, pripadaju građevini iz poznog srednjeg vijeka, XI–XIII vijek. O gabaritima te, kao i prvobitne građevine, nema pouzdanih naučnih saznanja. Nakon rušenja, očuvani zidovi crkve iz XI–XIII v. integrisani su u gradnju crkve u XV v., posvećenu Rođenju Bogorodice. Tom prilikom je mozaička supstrukcija poda bazilike poslužila kao osnov za popločavanje crkve iz XV vijeka. Crkva je bila živopisana, a tragovi fresko maltera očuvani su na zidu oltarskog prostora i na kamenju u sekundarnoj upotrebi u obnovi crkve u XVII v., kad je iznova živopisana. U crkvi su obavljane sahrane od XVIII do XIX vijeka. Pronađeno je jedanaest grobova (orijentacija sjever–jug), sedam u prostoru priprate raspoređeni u dva reda, dva u naosu i dva uz sjeverni zid priprate sa spoljašnje strane. Grobne rake su obložene i pokrivane kamenim pločama. U grobovima je obavljeno pojedinačno sahranjivanje ili je polagano dva i više pokojnika. U XIX v. manastirska crkva dva puta je razarana i obnavljana, kao i tokom XX vijeka.