Medicinski instrumenti, osnovni ljekarski instrumenti i pomoćna sredstva korišćeni pri pregledu pacijenata i u tretmanu liječenja. U rimskom periodu sreću se na širokom prostoru koji je bio obuhvaćen granicama rimske imperije. Različiti medicinski i farmaceutski instrumenti nalaženi su prilikom istraživanja antičkih naselja, vojnih logora, u okviru valetudinarija (bolnica), ali i → nekropola. Nerijetko su polagani u grobove ljekara (lat. medicus), koji su mogli biti iz redova robova, kao i slobodnih građana carstva, a među njima su bile i žene (lat. medicae). Od druge polovine II v. propisan je i broj ljekara u urbanim sredinama, koji su dobijali posebne povlastice. Grob najmanje jednog ljekara ili osobe koja se bavila medicinskom praksom otkriven je prilikom istraživanja budvanske nekropole osamdesetih godina XX vijeka (→ Budva). Komplet medicinskih instrumenata sadržao je skalpele koji spadaju u osnovne instrumente, ali i pomoćna sredstva, poput spatula sondi, bronzanih kutija za čuvanje medicinskih preparata, kamene palete za njihovo miješanje i futrola za nošenje instrumenata. Nalazi potiču iz grobnice Oktavije Celerine (Octaviae Celerinae), iz II v., u kojoj je bilo sahranjeno više kremiranih pokojnika (→ Incineracija). Na osnovu repertoara nalaza pretpostavlja se da je u okviru ove grobnice bila sahranjena i jedna osoba koja je bila u medicinskoj službi. Predmeti koji su osim u kozmetičke mogli biti korišćeni i u medicinske svrhe, sporadično su pronalaženi i na nekropolama antičke → Duklje i Municipija S... (→ Komini).