Gnatia keramika, specifična vrsta keramike koja je dobila naziv po mjestu Gnatia (Gnathia) u južnoj Italiji. U Gnatiji (danas Egnazia) je pronađena sredinom XIX vijeka. Ova vrsta keramike, posebno ona koja se naziva klasičnom gnatia keramikom i koja pripada kraju IV i početku III v. p. n. e., proizvodila se i u drugim južnoitalskim gradovima, među kojima se kvalitetom proizvoda isticao antički Taras, današnji Tarant. Osnovne karakteristike ove keramike ogledaju se u sjajnom, crnom premazu i slikanim ornamentima izvedenim bijelom, crvenom i žutom bojom, sa figuralnim predstavama božanstava, životinja i scenama iz mitologije, kao i sa floralnim i geometrijskim motivima. Gnatia keramiku koja se proizvodila u III i tokom kasnijih vjekova i dalje je odlikovao sjajni, crni ili mrki premaz, kao i fini, često korišćeni, rebrasti ornamenti. Slikani motivi, najčešće floralni, mada se koriste i figuralni i geometrijski, izvode se bijelom bojom u horizontalnim poljima ispod oboda, na vratu ili trbuhu suda. Javljaju se i geometrijski motivi izvedeni urezivanjem. Među oblicima brojno su zastupljeni visoki krčazi sa trolisnim otvorom – oinohoe, krateri, amfore sa dvije drške i hidrije za vodu, različiti oblici dubljih i plićih zdjela i tanjira, dublji pehari – skifosi, laginosi, posude sa poklopcem, takozvane pikside, specifične posude sa kljunom za kapanje ulja, visoki, vretenasti sudovi za držanje mirišljavih ulja, takozvani balzamarijumi, žišci i brojne varijante ovih osnovnih oblika. Gnatia keramika poznata je sa nekoliko lokaliteta u Crnoj Gori. Najbrojnije je zastupljena u helenističkim grobovima budvanske → nekropole, gdje se javlja u brojnim oblicima i sa različitim tehnikama ukrašavanja, među kojima dominira crni, sjajni premaz i rebrasti ornament. Pored → Budve, Gnatia keramika je poznata i sa nekropole → Vele ledine u Gostilju na obali Skadarskog jezera, sa lokaliteta → Momišići u Podgorici i Carina u → Risnu. Na svim ovim lokalitetima ova vrsta keramike se javlja u karakterističnim oblicima, presvučena crnim premazom i najčešće ukrašena rebrastim ornamentom, mada je prisutno i slikanje bijelom bojom jednostavnih floralnih ili figuralnih motiva.