Đurđe Bošković
Bošković, Đurđe (Beograd, 11. IV 1904 – Beograd, 29. XI 1990), arhitekta. Diplomirao je (1928) arhitekturu na Tehničkom fakultetu Univerziteta u Beogradu. Bio je zaposlen u Narodnom muzeju u Beogradu od 1930. godine. Bio je profesor na Tehničkom fakultetu, obavljajući i funkciju prodekana (1946–1947). Predavao je na Tehničkoj velikoj školi (1948–1950) i na Arhitektonskom fakultetu, gdje je bio dekan (1959–1962). Radio je u Arheološkom institutu SAN u Beogradu (1947–1978), kojim je i rukovodio (1954–1978). Bavio se istraživanjem i konzerviranjem srednjovjekovne sakralne i urbane arhitekture, naročito Srbije i Crne Gore. U saradnji sa → Republičkim zavodom za zaštitu spomenika kulture na Cetinju organizovao je 1954. početak dugogodišnjih arheoloških istraživanja → Duklje. Njegov puni doprinos u izučavanju i zaštiti srednjovjekovnog nasljeđa Crne Gore ogleda se u rukovođenju arheološkim i arhitektonskim istraživanjima i konzervaciji urbanih jezgara → Starog Bara i → Ulcinja. O kulturnoj baštini Crne Gore objavio je monografije – autorsku Stari Bar (1962) i koautorsku Ulcinj I (1981).
Bibliografija: Đ. Bošković, „Izveštaj i kratke beleške sa putovanja”, Starinar, VI, 1931, 162–165; Ђ. Бошковић, „Истраживачки, археолошки и конзерваторски радови у Старом Бару 1951–1955.”, Зборник заштите споменика културе, књ. VI–VII, 1957, 201–216; Đ. Bošković, V. Korać, Arhitektura srednjeg veka, Beograd, 1957; Đ. Bošković, „Problemi urbanizacije dukljansko-crnogorskog primorja u srednjem veku”, Istorijski zapisi, XIV, 1–2, 1958, 219–224; Đ. Bošković, V. Korać, „Ratac”, Starinar, VII–VIII, 1956–1957, 1957, 39–75.
Literatura: A. Stipčević, „Bošković, Đurđe”, Bibliografija antičke arheologije u Jugoslaviji, t. I, Sarajevo, 1977, 115–116; A. Стојаковић, „In memoriam. Ђурђе Бошковић (1904–1990)”, Гласник Друштва конзерватора Србије, XV, 1991, 251–252.
Izvori: Prof. Đurđe Bošković, Naučno društvo Srbije, https://nds.edu.rs… (pristup: 16. XII 2024); dokumentacija Arheološkog instituta u Beogradu.
Č. Marković