Nenadović, Ljubomir Ljuba P. (Brankovina, Valjevo, 1826 – Valjevo, 1895), srpski književnik, političar, diplomata, profesor. Osnovnu školu učio je u rodnom mjestu, a gimnazijsko obrazovanje stekao je u Beogradu. Upisao je pravo na Liceju u Beogradu, da bi studije nastavio u Pragu, Berlinu i Hajdelbergu. Po povratku u Srbiju postao je profesor na beogradskom liceju 1848. godine. Od 1857. bio je činovnik u srpskoj vladi, a naredne godine postavljen je za diplomatu u Carigradu. Godine 1859. vratio se u Srbiju i postao ministar prosvjete. Prvi put bio je u Crnoj Gori 1857. u diplomatskoj misiji. Na molbu crnogorskog knjaza → Danila I Petrovića Njegoša otišao je u Beč i sastao se sa tamošnjim ruskim ambasadorom. Tom prilikom nabavio je i štampariju za potrebe Crne Gore. Još jedna politička misija dovela ga je na Cetinje 1861, a onda i 1874, kada je objavio članke u Glasu Crnogorca. Ponovo je došao u Crnu Goru zbog Veljeg rata, kada je pisao izvještaje sa ratišta za nekoliko francuskih listova. Po okončanju rata ponovo je napustio Crnu Goru, iako mu je knjaz → Nikola I Petrović Njegoš 1879. nudio mjesto ministra prosvjete i crkvenih poslova. Jedan je od istaknutijih pisaca srpskog romantizma, poznat po svojim putopisima. U njegovim Pismima iz Italije govori se o boravku vladike → Petra II Petrovića Njegoša u Napulju. Takođe, u djelu Pisma o Crnogorcima dao je opise ljudi i života u Crnoj Gori toga doba.