Ivanović, Božina (Podgorica, 31. XII 1931 – Podgorica, 10. X 2002), biolog. Završio je (1952) biologiju i hemiju na Višoj pedagoškoj školi na Cetinju, diplomirao (1958) biologiju na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Sarajevu i doktorirao (1964) biologiju na Prirodno-matematičkom fakultetu Univerziteta u Sarajevu. Doktorirao je (1974) i fizičku antropologiju na Karlovom univerzitetu u Pragu. Predavao je u Drugoj osmogodišnjoj školi u Titogradu (1953–1956), i bio profesor i direktor Srednje tehničke škole u ovom gradu (1958–1963). Radio je u Republičkom zavodu za zaštitu prirode i Prirodnjačkoj zbirci u Titogradu (1963–1966) i Biološkoj stanici u Titogradu (kasnije Biološkom zavodu) (1966–1974) pri beogradskom Institutu za biološka istraživanja, kojom je i rukovodio. Radio je i na Nastavničkom (Filozofskom) fakultetu u Nikšiću od 1971. godine. Izabran je za člana Izvršnog vijeća SR Crne Gore i republičkog sekretara za obrazovanje, nauku i kulturu (1974–1982). Bio je generalni direktor Radio-televizije Titograd (1982–1984). Obavljao je funkciju člana Predsjedništva SR Crne Gore (1986) i predsjednika Predsjedništva SR Crne Gore (1988–1989). Radio je u Institutu za medicinska istraživanja i medicinu rada u Zagrebu (1989–1990) i Institutu za biološka i medicinska istraživanja Univerziteta „Veljko Vlahović” u Titogradu od 1990. godine. Predavao je na Prirodno-matematičkom fakultetu u Podgorici (1992–2000), u zvanju redovnog profesora. Proučavao je biofizičke ostatke sa arheoloških lokaliteta, među kojima su → Ćipur, → Momišići, → Budva, a antropološki je obradio i osteološke ostatke članova dinastije Petrović Njegoš. Autor je više monografija, među kojima su i Antropomorfološke osobine Petra II Petrovića Njegoša (1994), Ćipur: cetinjska nekropola i skeletna populacija (1998) i Njegoš: antropološki atlas (2002). Bio je član Društva za nauku i umjetnost Crne Gore, kasnije CANU. Jedan je od osnivača i prvi predsjednik Matice crnogorske (1993–1999). Dobitnik je više nagrada, među kojima su Nagrada oslobođenja Titograda (1970), Oktoih (1981), Orden zasluga za narod sa srebrnim zracima (1974), Orden Republike sa srebrnim zracima (1980), Trinaestojulska nagrada (1985).