Crkva Sv. Đorđa u Podgorici, arheološki lokalitet i preromanička jednobrodna crkva sa slijepim kubetom pod Goricom blizu centra Podgorice. Crkva je s vremenom modifikovana u odnosu na prvobitni izgled. Prije nego je bila dodata široka priprata i zvonik na preslicu u vrijeme knjaza Nikole 1880. (kralj Nikola I Petrović Njegoš, knjaz 1860–1910, kralj 1910–1918), crkva je imala zvonik sasvim uz kube nad zapadnim zidom, čiji je izgled sačuvan na fotografijama iz 1929, a porušen 1931, zajedno sa starim, slijepim kubetom, koje je stilski odgovaralo arhitekturi ove crkve, za vrijeme jedne od većih prepravki kada je izgrađena kupola. Dimenzije sačuvanog dijela prvobitne crkve su 10 x 6 m, prosječna debljina zidova je 0,9 metara. Snažni pilastri dijele brod crkve na dva nejednaka traveja. Iznad centralnog je bilo slijepo kube, koje se oslanjalo na poprečni ojačavajući luk, kojim su bili povezani pilastri, a tu funkciju na zapadnoj strani ima poseban luk iste visine i raspona, kao i luci uz podužne zidove. Istočni travej je niži, zasveden podužnim, poluobličastim svodom, a na istoku je polukružna apsida sa proskomidijom i đakonikonom u vidu niša. U jugozapadnom uglu potkupolnog prostora nalazi se niša za koju se pretpostavlja da je mogla biti namijenjena za grobnicu ili krstionicu (0,67 x 1,34 x 2 m). Za građevine ovog tipa uobičajeno je da imaju tri traveja. Sondažna istraživanja su preduzeta 1963. godine, tokom kojih je utvrđeno da se umjesto temelja zapadnog traveja nalaze grobovi koji leže na stijeni, a ostaci temelja su pronađeni kod ulaza na zapadnoj strani. Na istočnoj strani su otkriveni ostaci starijih zidova, koji su iskorišćeni kao temeljni zidovi apside. Oni se pružaju ka sjeveru, jugu i prema unutrašnjosti apside. Prilikom zidanja crkve iskorišćeno je dosta antičkog materijala, najvjerovatnije donijetog sa ruševina Dokleje (→ Duklja). Grobovi otkriveni kod zapadnog zida i uz apsidu sa spoljne strane su različite orijentacije, istok–zapad i sjever–jug. Prema položaju i njihovom odnosu prema crkvi, vjerovatno su mlađi od vremena u kome je crkva podignuta. Utvrđeno je da je, u cilju pojačanja zidova, 1931. cijela prvobitna crkva sa spoljne strane prekrivena slojem betona debljine 15–30 cm, što je umnogome onemogućilo konzervatorska istraživanja zidova. Sačuvan je dio živopisa iz sedamdesetih godina XVI vijeka, koji je analogan freskama (→ Srednjovjekovno zidno slikarstvo) u Manastiru Morača i živopisu više crkvica nastalih po obnovi Pećke patrijaršije za vrijeme patrijarha Makarija (Sv. Trojica u Brezovici kod Plava, Crkva Preobraženja u Budisavcima), kao i dijelu živopisa Manastira Nikoljac u Bijelom Polju (→ Nikoljac). Crkva Sv. Đorđa je vjerovatno podignuta u vrijeme kraljeva Mihaila ili Konstantina Bodina u XI vijeku.