Bogorodica Krajinska (Prečista Krajinska), ostaci srednjovjekovnog manastira u blizini sela Ostrosa u Krajini, iznad Skadarskog jezera. Prvi put se Krajina sa Crkvom Sv. Marije pominje u Ljetopisu Popa Dukljanina, kao mjesto gdje je krajem X v. sahranjen Petrislav, otac dukljanskog kneza Vladimira, a kasnije, u prvoj polovini XI v. i sam knez Vladimir. Krajina se navodi i kao mjesto u kome se nalazio i dvor kneza Vladimira (→ Oblik). Od XI pa do početka XV v. o manastiru nema nikakvih podataka. Tek se u jednoj povelji Balše III Balšića (1403–1421) iz 1417, kojom se manastiru daruje pravo na korišćenje izvjesnih solila, pominje gospodin mitropolit zetski Arsenije s vsem zborom i klirosom Prečiste Krajinske. Ovaj podatak, bez sumnje, pokazuje da se u Bogorodici Krajinskoj nalazilo sjedište Zetske mitropolije, koja je krajem XIV v. preseljena iz Manastira Sv. Arhanđela Mihaila na → Prevlaci. Premještanjem mitropolije u Bogorodicu Krajinsku ukazala se potreba za njenim proširenjem, koje je, vjerovatno, uslijedilo već na samom početku XV v., kada je, po svemu sudeći, na mjestu starog manastirskog zdanja podignuto novo. Tom prilikom su uništeni svi tragovi ranijeg manastira, budući da u arheološkim iskopavanjima obavljenim tokom 70-ih i 80-ih godina XX v. nijesu pronađeni ostaci arhitekture koji bi se mogli vezati za vrijeme kneza Vladimira, odnosno za XI vijek. Istraživanja su pokazala da crkva ima složeniju trolisnu osnovu, čiji je oltarski travej znatno veći od zapadnog, a oltarska konha plića od bočnih. Nad centralnim prostorom, oslonjena na četiri luka, razapeta između četiri jaka pilastra, bila je postavljena kupola. Unutrašnjost je bila ukrašena fresko-dekoracijom, čiji su tragovi očuvani u južnoj konhi i na soklu sjevernog zida. Sa zapadne strane, odvojena od naosa sa dva pilastra, dozidana je manja priprata, a uz ovu, dugačka pravougaona prostorija na sprat. Uz njen zapadni zid prizidana je petospratna kula-zvonik sa malom kapelom na četvrtom i otvorenom lođom za zvona na petom spratu. Uz sjevernu i južnu stranu kasnije su prizidani pomoćni objekti, vjerovatno ekonomskog karaktera. Po svojim stilskim karakteristikama vezuje se za grupu trikonhalnih crkava, koje su tokom XIV i početkom XV v., za vrijeme Balšića, podignute na ostrvima Skadarskog jezera. Tokom 2012. vršena su sistematska arheološka istraživanja južno od manastira. Otkriveno je 13 grobova sa inhumiranim pokojnicima, orijentisanim u pravcu istok–zapad (→ Inhumacija). Na osnovu načina sahrane pokojnika, priloga (manja bronzana igla i tri manja bronzana dugmeta), blizine samog manastira, može se pretpostaviti da je ovo bilo monaško groblje i da je sahranjivanje vršeno dok je manastir bio aktivan, u XIV i XV vijeku. Pronađeni fragmenti keramike, koji pripadaju majolici i zgrafito, datovani su u XIII–XVI vijek.