Antički hramovi (svetilišta, lat. templum), sakralne građevine koje su služile za vršenje kulta (prvobitno „stan bogova”). Na širem prostoru Mediterana, u antičko doba poštovano je na desetine božanstava, kojima su podizani hramovi i svetilišta. Rimski hram građen je na visokom podijumu sa stepeništem na pročelju. Sastoji se od predvorja i cele, koja se završava nišom sa kipom božanstva (rjeđi su hramovi kružne osnove). Svetilišta su često predstavljala čitave komplekse, koji su osim kultne građevine sadržali i objekte drugačije namjene. Pojedinim božanstvima, koja su popularnost na prostoru → Dalmacije stekla još u predrimsko doba, podignuti su hramovi u važnijim urbanim centrima. Ovakav primjer poznat je iz antičke → Duklje, gdje se nalazilo više rimskih hramova, skoncentrisanih oko foruma i duž via decumanus. Građevina, prvobitno okarakterisana kao „Kapitolni hram”, smještena istočno od foruma, nalazi se u centru „objekta IX”, koji čini više prostorija, a u kojima su, u periodu IV–V v., bile smještene radionice za obradu stakla i metala. Ova građevina pored foruma (objekat IX ili centralni hram), najvjerovatnije predstavlja hram Minerve, podignut moguće već za Domicijana ili Antonina Pija (druga polovina I v. – prva polovina II v.), a obnovljen za vladavine Dioklecijana (284–305). Sa južne strane via decumanusa su ostaci objekata označeni kao hramovi I i II, i hram boginje Dijane. Arhitektonska rješenja ovih hramova imaju sličnosti kako sa prostilnim, tetrastilnim i heksastilnim hramovima sa jadranske obale tako i sa hramovima sa temenosima sa Istoka, što je karakteristično za sve doklejske hramove. Nedaleko od hrama boginje Rome, sudeći po nalazima kamene plastike, unutrašnje dekoracije i specifične osnove, bio je podignut hram u čast omiljenog ženskog božanstva na ovom prostoru, boginje Dijane (→ Artemida) ili kultnoj zajednici Dijane (Agrotere) i Apolona (Delfinosa). Svetilišta su svakako mogla biti znatno skromnija, na otvorenom i u prirodnom okruženju, pokraj zaklona, pećina, stijena, rijeka (Preslica u Lever Tari). Jedno takvo nalazilo se u kanjonu Tare, koje je u III v. posvećeno bogu → Mitra (→ Mitrino svetilište). Tokom kasne antike (V i VI v.), sa procvatom nove religije, sagrađeno je više hrišćanskih hramova na ovom prostoru, među kojima su najpoznatije doklejske bazilike.