Srednjovjekovne škole u Kotoru, škole koje su bile organizovane u crkvama i manastirima. Prema arhivskim izvorima, početak gradske škole u Kotoru vezuje se za drugu polovinu XIII vijeka. Kao prvi učitelj gradske škole u Kotoru pominje se → Toma iz Ferma. Sačuvana dokumenta svjedoče da je tek od tridesetih godina XIV vijeka škola profilisana kao srednja škola toga vremena, što bi bilo ekvivalentno današnjoj gimnaziji. Tokom XV vijeka nastavnike su birale gradske vlasti, u kojima je daleko najveći uticaj imala vlastela. U XVI vijeku ova škola prerasla je u višu srednju školu (tadašnji licej), dok je tokom XVII i XVIII vijeka funkcionisala kao niža srednja škola jer u njoj nije bila sprovedena potrebna reorganizacija. Nastava u Gramatikalnoj kotorskoj školi odvijala se kao i u ostalim školama te vrste, pa je obuhvatala nastavu iz: gramatike, logike, aritmetike, geometrije, muzike, astronomije. U poznom srednjem vijeku na prostoru Kotora djelovala su četiri ženska i tri muška samostana. Najvažniji ženski samostan jeste onaj koji se vezuje za Crkvu Svete Marije na Gurdiću. Toj crkvi je kasnije pridodata i Crkva Svete Lucije, za koju se pretpostavlja da je bila ženski manastir. Pretpostavlja se da je u ovom manastiru djelovala škola vezilja, koja je osnovana po uzoru na druge škole pri ženskim manastirima. Ta manastirska škola pripadala je redu franjevaca (→ Škole franjevaca u Boki kotorskoj), koji su na područje Kotora stigli tokom druge polovine XIII vijeka. U dokumentima se pominje i ženski samostan Svetog Križa. U drugoj polovini XIV vijeka istorijski izvori ukazuju na obrazovanje u dominikanskim školama (→ Dominikanska škola, Kotor). Nije poznato da li su se dominikanske studije odnosile na filozofske ili teološke studije za redovnike ili je u pitanju bila škola za građanstvo. Svaki dominikanski samostan, po pravilima reda, bio je obavezan da ima školu i jednog doktora koji je nosio zvanje lektor. Četrnaestim zaključkom Splitskog sabora (925) predviđeno je da se školuju ne samo nasljednici nego i služinčad. Stvaranje obrazovnog sistema za kler pratile su i obrazovne ustanove za laike koje je organizovala crkva. Pismom pape Benedikta XII (1339), koje je bilo namijenjeno svim franjevcima Ugarskog kraljevstva, podrazumijevalo se da je škola za mušku djecu pod nadležnošću crkve bila obavezna. Istorijski izvori implicitno ukazuju na postojanje benediktinske škole (→ Prosvjetna djelatnost u benediktinskim manastirima) u Opatiji Sv. Đorđa, za čiji se samostan vezuje jedna od najstarijih biblioteka na prostoru današnje Crne Gore. Bibliotečki fond ovog samostana posjeduje rukopisne fragmenate iz perioda XI–XIII vijeka, kao i znatan broj inkunabula. Tokom XIV vijeka u Kotoru je djelovala i slikarska škola. Veliki broj učitelja iz dubrovačke slikarske škole radio je naizmjenično i u Kotoru. Kao jedno od najvažnijih imena kotorske slikarske škole pominje se Nikola Grk, poznat i kao Nikola slikar.