Radović, Vuko (Kolašin, 1910 – Podgorica, 1996), profesor likovne umjetnosti, slikar, političar. Osnovnu školu i nižu gimnaziju učio je u Kolašinu. Umjetničku školu završio je u Beogradu (1931). Predavao je likovnu umjetnost u gimnazijama u Nikšiću (→ Gimnazija „Stojan Cerović”, Nikšić) i Kolašinu (→ Srednja mješovita škola „Braća Selić”, Kolašin). Bio je učesnik Trinaestojulskog ustanka, a unutar NOP-a bavio se kulturnim i informativnim radom. Poslije rata bio je načelnik Odjeljenja za izgradnju narodne vlasti, sekretar Prezidijuma Narodne skupštine NR Crne Gore, poslanik Savezne i Republičke skupštine, ministar prosvjete NR Crne Gore (→ Ministarstvo prosvjete, nauke i inovacija) (1950–1951). Bio je predsjednik Savjeta za prosvjetu i kulturu Crne Gore od 1956. do 1957, zatim Savjeta za kulturu do 1962. i predsjednik Kulturno-prosvjetnog vijeća Skupštine SR Crne Gore. Od osnivačkog kongresa do 1965. bio je član CK SKCG. Jedan je od osnivača Udruženja likovnih umjetnika Crne Gore. Bio je i predsjednik Udruženja likovnih umjetnika Crne Gore, kao i predsjednik i potpredsjednik Saveza likovnih umjetnika Jugoslavije. Za vanrednog člana → Crnogorske akademije nauka i umjetnosti izabran je 1985, a za redovnog člana 1991. godine. Nosilac je Partizanske spomenice 1941, Ordena zasluga za narod sa zlatnom zvijezdom, Ordena bratstva i jedinstva sa zlatnim vijencem, Ordena Republike sa zlatnim vijencem i drugih odlikovanja, kao i Trinaestojulske nagrade (1965), Nagrade oslobođenja Titograda (1968) i Nagrade AVNOJ-a (1974).