Skriptorij i biblioteka u Manastiru Piva, zadužbina mitropolita hercegovačkog Savatija Sokolovića. Manastir Piva posvećen je Uspenju Bogorodice. U periodu od 1573. do 1586. Savatije je bio srpski patrijarh. Godine 1568. Savatije je svojoj zadužbini priložio jedan Posni triod, prepisan u Peći. To je najstariji pomen knjige koja pripada Pivi. U tom rukopisu Savatije je pobrojao šta je priložio Manastiru: Jevanđelje, Apostol, Psaltir Crnojevića, Minej za mjesec april. Jednu grupu čine knjige koje su prepisivane u Manastiru Piva, a drugu one koje su nabavljane iz drugih krajeva. Tridesetih godina XVII vijeka pisar Avakum prepisao je u Pivi tri rukopisa. Tokom XVI i XVII vijeka u njemu su radili i drugi značajni pisari – Toma i Tomaš sa Zlatara. Knjige su stizale u Manastir kao pokloni ili su kupovane. Arhimandrit pivski → Arsenije Gagović, pri kraju XVIII i prvih decenija XIX vijeka, nastavio je sa pribavljanjem knjiga. Rukopisi su dobavljani u rasponu od XIII do XIX vijeka (Srbija, Bosna i Hercegovina, Kosovo i Metohija, Crna Gora i Makedonija). Grof Sava Vladislavić je, pored ostalih, Manastiru donirao brojne knjige. Piva je jedan od rijetkih manastira u Crnoj Gori koji su sačuvali svoju riznicu skoro u potpunosti – rukopisne i štampane knjige, djela iluminacije i umjetnosti. Danas se knjige nalaze po raznim krajevima, a najviše ih je na Cetinju. Godine 1885. knjaz Nikola je, uz brojne druge dragocjenosti, prenio iz Pivskog manastira na Cetinje i u Cetinjski manastir (→ Pisarska djelatnost i biblioteke u manastirima i crkvama) i knjige. Postojećoj zbirci rukopisa u Manastiru Uspenja Presvete Bogorodice na Cetinju pripadaju 34 rukopisa koji su ranije bili u Pivi. Za neke od knjiga sačuvana je i stara signatura – koju su imali i prije prenošenja na Cetinje. U Manastiru Piva čuva se 12 rukopisa (sa početka XVI vijeka), a 12 rukopisa nalazi se po raznim bibliotekama svijeta.