Gazivoda, Pavle (Dodoši, Cetinje, 1939 – Podgorica, 2007), univerzitetski profesor, pedagog. Učiteljsku školu završio je u Nikšiću, Filozofski fakultet u Skoplju (1966), gdje je i magistrirao (1976). Doktorirao je u Sarajevu iz oblasti pedagoških nauka (1978). Bio je učitelj u → Osnovnoj školi „Boro Vukmirović” na Rijeci Crnojevića, sekretar Savjeta za staranje o djeci Cetinja, sekretar i predsjednik Opštinskog komiteta SO Cetinje, savjetnik u Republičkom zavodu za unapređivanje školstva, direktor → Srednje ekonomske škole „Mirko Vešović” u Podgorici, direktor Centra za društveno-ekonomsko obrazovanje u Podgorici, direktor Međuopštinskog zavoda za unapređivanje školstva na Cetinju. Bio je zamjenik ministra prosvjete i nauke Crne Gore (1991), zatim pomoćnik ministra prosvjete i nauke (do 1998) i predsjednik Saveza pedagoških društava Jugoslavije, član Prosvjetnog savjeta, predsjednik i član upravnih odbora naučnih i stručnih institucija, član Skupštine UCG. Takođe, bio je član ekspertskog tima Osnovna (obavezna) škola budućnosti i predsjednik Komisije za polaganje profesorskih državnih ispita u Crnoj Gori. Njegov rad preveden je na ruski jezik u Zborniku Akademije pedagoških škola SSSR. Bio je član Matice crnogorske i član Odbora za filozofiju i sociologiju → Crnogorske akademije nauka i umjetnosti. Predavao je na Filozofskom fakultetu u Nikšiću, na Muzičkoj i Likovnoj akademiji UCG. Bio je glavni urednik časopisa → Vaspitanje i obrazovanje (1999–2007), uređivao je knjige i bio recenzent. Objavio je knjige Slobodno vrijeme – udes ili šansa (Titograd, 1978), Raskršća obrazovanja (Cetinje, 2001), Društvene promjene i doživotno obrazovanje (Podgorica, 2004), Obrazovne vibracije (Podgorica, 2006), kao i tri priručnika i preko 300 radova. Dobitnik je više nagrada i priznanja, među kojima su: → Nagrada „Oktoih” (1977), Orden Republike sa zlatnim vijencem, Nagrada oslobođenja Cetinja „13. novembar” i Nagrada oslobođenja Podgorice „19. decembar” (1996).