Škerović, Nikola (Kopito Petrovića, Danilovgrad, 1884 − Beograd, 1972), profesor istorije, geografije i slavistike, naučni i kulturni radnik. Osnovnu školu završio je (1898) na Ždrebaoniku (Danilovgrad). Nakon završenog prvog razreda gimnazije, u ljeto 1899. otputovao je u Rusiju da upiše duhovni seminarijum, a kako nije uspio u tome, vratio se u Crnu Goru i nastavio školovanje. Nakon završenog drugog razreda gimnazije, nastavio je gimnazijsko školovanje (treći i četvrti razred) u Srbiji. U Sankt Peterburgu završio je peti razred gimnazije, a krajem ljeta 1903. preselio se u Samarkand, ondašnji kulturni centar ruskog dijela centralne Azije, gdje je ostao do 1905. godine. Studirao je na Filozofskom fakultetu na Karlovom univerzitetu u Pragu (grupa za istoriju i geografiju i grupa za slavistiku). Ljetnji semester 1907/08. proveo je na Univerzitetu u Lajpcigu, gdje je slušao predavanja iz slavistike i fonetike. Studije je završio 1910. kada je odbranio i doktorsku tezu na Karlovom univerzitetu u Pragu. Početkom 1911. vratio se u Crnu Goru i počeo da radi kao profesor u cetinjskoj gimnaziji, gdje je predavao srpsku istoriju, ruski jezik, logiku i psihologiju. Iste godine pokrenuo je časopis Dan, koji je bio namijenjem naučnim i književnim pitanjima. Od 1913. bio je član Prosvjetnog savjeta (→ Nacionalni savjet za obrazovanje) IV saziva i bavio se pitanjima organizacije školstva i pripremanjem školskih udžbenika. U koautorstvu je uradio udžbenik za četvrti razred osnovne škole. Za direktora Gimnazije u Podgorici (→ Gimnazija „Slobodan Škerović”, Podgorica) postavljen je krajem 1913. godine. Kao poslanik u Skupštini pripremio je projekat Zakona o osnovnim školama. U maju 1914. kao član crnogorske delegacije učestvovao je na proslavi stogodišnjice Njegoševog rođenja, koja je organizovana u Pragu. Nakon Prvog svjetskog rata postavljen je ponovo za direktora Gimnazije u Podgorici. Početkom 1921. inicirao je otvaranje kulturno-prosvjetnog društva „Rad”. Godine 1931. pokrenuo je časopis → Godišnjak nastavnika podgoričke gimnazije. Dužnost direktora Gimnazije obavljao je do 1935, kada je penzionisan. Poslije 1940. živio je u Beogradu, gdje je obavljao dužnost direktora Državnog arhiva Srbije (1945–1954). Objavio je djela: Pregled istorije Crne Gore 1500–1918 (Podgorica, 1931), Crna Gora za vrijeme prvog svjetskog rata: odnosi sa Srbijom – kapitulacija (Titograd, 1963), Crna Gora na osvitku XX vijeka (Beograd, 1964) i dr.