Mirišta, ostaci rimske i ranovizantijske vile, na oko 300 m od morske obale u Petrovcu. Građena je od I do VII vijeka. Lokalitet je istraživan početkom XX v., pod rukovodstvom Johana Prezela (Johan Pressel), ali rezultati tih iskopavanja nijesu objavljeni. Za vrijeme austrougarske okupacije građevina je devastirana i opljačkana. Podni mozaici su izvađeni i odneseni, kao i jedan dio arheološkog materijala koji se danas čuva u Arheološkom muzeju u Splitu. Djelimična istraživanja su vođena početkom šezdesetih godina XX vijeka. Prva sistematska istraživanja lokaliteta vršena su 2006–2011. godine. Ovim iskopavanjima došlo se do novih otkrića, koja pokazuju da je rimska vila počela da se gradi krajem I vijeka. Građevina je projektovana na šest različitih visinskih nivoa, od kojih se neki nalaze u odvojenim vremenskim fazama. Prva i druga faza odvijale su se od kraja I do IV vijeka. To je period kada je objekat imao sve osobine → vile urbane. Treća faza počinje nakon stradanja vile sredinom IV vijeka. Građevina se transformiše u → vilu rustiku, dodaju se kontrafori i priziđuju nove prostorije sa radionicom za proizvodnju maslinovog ulja (otkopana su tri mlinska točka), a gradi se i objekat ekonomskog karaktera (K), sa sjeverozapadne strane. U posljednjoj fazi, od VI do prve polovine VII v., dolazi ponovo do obnove građevine. Utvrđeno je postojanje 14 prostorija. Najveću površinu unutar vile zaprema centralni prostor (D), do kojeg se stepenicama dolazilo iz nižih prostorija (A1-3 i C2). Više odaje su takođe na različitim nivoima i služile su kao luksuzne odaje pavimentisane mozaicima (C1, F i H2). Najveća i najreprezentativnija prostorija (triklinium) sagrađena je na sjeverozapadnom dijelu građevine (M). U njoj se očuvao mozaik iz IV v., podijeljen na 12 interkolumnija. Ovaj mozaik je šezdesetih godina restauriran i zaštićen. Unutar 12 interkolumnija mozaika prikazani su razni simbolički motivi, kao što su: svastike, Gordijev čvor, rozete, „drvo života” i dr. Motivi na mozaicima u drugim prostorijama, koji su devastirani i odneseni, rađeni su u vidu marinskih predstava, kao što su: oktopus, lignje, delfini i razne vrste riba. Na jednom velikom fragmentu nalazi se i predstava kantarosa. Nakon stradanja vile sredinom IV v., na istočni zid građevine priziđuju se kontrafori: četiri spolja i tri iznutra. Takođe, dograđuju se i prostorije sa jugoistočne strane (B1-3) i veliki polukružni zid (G1). U objektu je pronađeno 9 bazena (piscinae) pavimentisanih na različite načine: mozaicima (2, 3, 4, 7), malterom (6, 8), kamenim pločama (1, 9) ili čistom glinom (5). Starije piscine (2, 3) su u prvoj fazi bile pavimentisane mozaikom, da bi u IV v. bile premazane hidromalterom. Podovi su rađeni i u tehnici opus incertum, o čemu svjedoče pločice od rezanog mermera zelene, bijele i crne boje, u obliku trouglova, pravougaonika i kvadrata. Zidovi su bili malterisani i ukrašavani tehnikom al secco, slikanjem crvenom, zelenom i narandžastom bojom. Pronađena je i velika količina amfora I–IV v. skoro svih poznatijih mediteranskih produkcija, kao i veliki broj drugih tipova keramike, od kojih su najrasprostranjeniji: italska tera sigilata (Italic sigilata), istočna tera sigilata (Eastern sigilata), sjevernoafrička keramika sa crvenim premazom (African red slip were), pehari tankih zidova (thin walled cups), lampe (lucernae) i razni oblici kuhinjske keramike iz I–VII vijeka. Od stakla pronađene su raspoznatljive forme karakteristične za širi vremenski period, kao što su: amforiskosi, lakrimariji, toaletne bočice, šolje, čaše i prozorska stakla, a od metalnih nalaza mogu se izdvojiti ukrasni predmeti, fibule i prstenje (I–IV v.) (→ Nakit). Od ostalih metalnih predmeta izdvajaju se vrhovi strijela, udice, alati za svakodnevnu upotrebu i razne aplikacije. Vila je stradala početkom VII vijeka. Posebno je važno istaći dva nadgrobna natpisa na kojima se pominje isti nomen, Cordius. U sloju nakon rušenja građevine ukopana su dva groba, od kojih se za jedan sa sigurnošću može kazati da pripada srednjem vijeku. Od kasnijih nalaza pronađena je izvjesna količina keramike (XV–XVI v.) i jedan koštani nož iz istog perioda.