Stari Ulcinj, višeslojni arheološki lokalitet, manje ostrvo kod rta Kruče u blizini Ulcinja. Na istočnoj strani ostrva, dimenzija 200 x 100 m, nalazi se 40-ak m strma litica, sa dvije potkapine, odakle se teren blago spušta prema sjeverozapadu i uranja u more. U istorijskim izvorima ostrvo se po prvi put pominje 1376. kao invenit in mari Dulcinni veteris. Život na ostrvu je potvrđen arheološkim materijalom koji potiče iz ilirsko-helenističkog, rimskog i ranovizantijskog perioda, kada je, po svemu sudeći, ostrvo bilo i utvrđeno, o čemu svjedoče ostaci bedema na zapadnoj i sjeverozapadnoj strani, crkva sa zasvedenom kriptom ispred, cistijerna i djelovi nekih još uvijek nedefinisanih objekata, otkopanih 1974. godine. Na Starom Ulcinju pronađeno je dvadesetak sitnih ulomaka crnofirnisovanih skifosa, fragmenti posuda Gnathia stila (→ Gnatia keramika) iz IV–III v. p. n. e, zatim bronzani helenistički privjesak sa glavom bika i djelovi helenističkog bronzanog i bakarnog pokućstva (noževi, tanjiri, zdjele). Pronađeni su i ulomci korintskih amfora iz IV v. p. n. e, kao i gruba autohtona keramika iz VI–IV v. p. n. e. Među rimskim nalazima konstatovani su ulomci amfora, koji pripadaju II–I v. p. n. e, italo-grčke i sjevernojadranske proizvodnje, dok je najstariji rimski novčić iz II v. p. n. e. Tokom skorašnjeg rekognosciranja ostrva otkriveno je nekoliko desetina predmeta iz ranovizantijskog perioda. Najznačajniji su: bronzani novčić cara Konstantina Pogonata (668–685) – 1, bronzana pređica – 2, zoomorfna bronzana fibula u obliku konja – 3a i 3b, jednodjelna pređica tipa Dorllam 20 – 4a i 4b, kopča tipa Balgota – 5a i 5b, pojasna aplikacija od bronze – 6a i 6b, dva olovna pečata sa kruciformnim i invokativnim monogramom – 7 i kopča tipa Sirakuza – 8. Svi ovi nalazi se datuju od VI v. do oko 680. godine. Na ostrvu je pronađena i velika cistijerna koja je mogla da zadovolji potrebe utvrđenog refugijuma, kao i još jedan objekat nepoznate namjene. Bedemi koji se mogu vidjeti na nekoliko mjesta, rađeni su prilično rudimentarno, od jedva pritesanog kamena, utopljenog u gusto krečno vezivo. Prema zapadu i danas se mogu vidjeti djelimično očuvani ostaci ulaza u grad (debljina zidova iznosi od 0,9 do 1,2 m). Pronađena je i veća količina olova za ribarske mreže, ali i poznosrednjovjekovni novčići → Kotora i Venecije, kao i nekoliko turskih akči.