Lipci, arheološki lokalitet sa crtežima na stijeni u istoimenom naselju u Bokokotorskom zalivu, između Risna i Morinja. Do skora se smatralo da su crteži na stijeni udaljeni na oko 500 m od obale otkriveni prilikom rekognosciranja terena 1955. godine. Ipak, najnoviji podaci ukazuju da ih je pronašao → Artur Džon Evans krajem XIX vijeka. Pretpostavlja se da je na ovom mjestu postojala veća prirodna formacija tipa pećine ili potkapine koja se obrušila, što čini stijenu sa crtežima jedinim sačuvanim tragom praistorijskog staništa. Samim tim postavlja se pitanje integriteta kompozicije, odnosno da li je cjelokupna ili je sačuvan samo njen dio. Crteži se nalaze na visini od oko 7 m, izvedeni su nanošenjem paste prljavo bijele boje direktno na stijenu. Kompozicija crteža u Lipcima prikazuje motiv lova praistorijskog čovjeka sa predstavama šest jelena u hodu, koji se kreću s lijeva na desno. Životinje duge od 35 do 45 cm naslikane su krajnje šematizovano. Pored njih na stijeni su naslikane dvije figure „jahača”, pet „svastika”, kao i geometrijski motiv. Cjelokupnu kompoziciju je moguće podijeliti u dva segmenta: prvi kojem bi pripadali jeleni i figure jahača, što bi sveobuhvatno predstavljalo scenu lova i drugi kojem pripadaju predstave lađe i svastike. Svastika kao simbol poštovanja Sunca (postoje različite interpretacije simbola svastike) u kompoziciji sa predstavom lađe (interpretacija geometrijskog motiva) može se tumačiti kao apotropejsko i magijsko značenje. Druga teorija koja se pominje u literaturi interpretira simbole svastika kao jedan od prvih pokušaja nautičkog mapiranja Bokokotorskog zaliva. Gledajući cjelokupnu kompoziciju slikarstva u Lipcima, istraživači su se složili o kultnom i religijskom karakteru lokaliteta, ali različita tumačenja još uvijek postoje oko etničke pripadnosti autora i perioda nastanka. Kulturna i hronološka determinacija crteža je jedino moguća na osnovu stilskih karakteristika i analogija, pa su u naučnoj javnosti podijeljena mišljenja. Tako se u literaturi pojavljuju datovanja u period → bronzanog doba (1.600–1.200. g. p. n. e.), starijeg → gvozdenog doba (VIII v. p. n. e.), dok su najnovija istraživanja pokazala najveću sličnost sa crtežima u Vale Kamonika (Valle Camonica) u italijanskim Alpima datovanim u X v. p. n. e.