Ribnica, ostaci turske tvrđave iz XV v., na platou iznad ušća Ribnice u Moraču u Podgorici. U jednom turskom defteru iz 1485. ova tvrđava se zove Depedogen, što u prevodu znači „pod brdom” (pod Goricom). Istraživanja na tvrđavi vršena su 60-ih godina XX v., a potom 2008. i 2009. godine. Tvrđava je građena od 1474. do 1477/78, u vrijeme sultana Mehmeda II Osvajača (1444–1446 i 1451–1481), kao jaki fortifikacioni objekat prilagođen ratovanju vatrenim oružjem. Podignuta je od lomljenog kamena u krečnom malteru na temeljima ne dubljim od 25–50 cm, a pojedini kameni blokovi antičke obrade ukazuju da je kamen u velikoj mjeri donošen sa → Duklje. U njenoj unutrašnjosti, dimenzija 75 m x 35 m, nalazili su se garnizoni i manji objekti neophodni za njihovo funkcionisanje. Evlija Čelebija, turski geograf i putopisac iz XVII v. (→ Putopisci i istraživači), o tvrđavi je zapisao: „Sagrađena je od četvrtasto otesanog kamena, jake konstrukcije, sa vrlo jakim kulama i gradskim zidovima, a na vrhu zupčaste, sa jednim vratima od otesanog kamena i opkopom oko njega. To je taj novi sazidan grad. Ova tvrđava pripadala je skadarskom sandžakatu. Njome upravlja subaša. Unutra u gradu ima 300 uskih kućica, jedna džamija oca osvajača (Fatihova), hambara za žito, slagalište za municiju i topove i cistijerne za vodu. Drugih građevina, hanova, medresa, kupatila, čaršija i pazara nema”. Tokom četvorovjekovnog postojanja, zbog prirodnih devastacija ili prilagođavanja novijem vatrenom naoružanju, tvrđava je zidana, dograđivana i prepravljana. Samo ostaci petougaone kule i ugaonog ispusta na najdužem bedemu (maskir kule) pripadaju tvrđavi građenoj u XV vijeku. Ostalo je podizano u kasnijim periodima, sve do pada turske dominacije. Tvrđava je bila šestougaone osnove i zahvatala je površinu od oko 3.400 m². Sa svih strana su bili masivni bedemi i kule različitog oblika, kružne, polukružne i višestrane. Sačuvani ostaci ukazuju da je bedem prema kopnu, debljine 3,1–3,8 m, i u jednom sačuvanom dijelu visine preko 9 m, bio masivniji od bedema iznad rijeka, čija je debljina bila oko 2 m. Na njemu je bio i glavni ulaz u tvrđavu širok oko 2,7 m, dok je sporedni, širok 1,6 m, bio na bedemu iznad Morače. Sa kopnene strane, cijelom dužinom tvrđave, na razdaljini od 6 do 10 m od bedema, nalazio se zaštitni rov preko kojeg se pokretnim mostom stizalo do glavnog ulaza.