Pećina Grad, višeslojni arheološki lokalitet, pećina u Radmanskoj klisuri u Petnjici. Poznata je kao praistorijska naseobina, sklonište iz rimskog perioda i mjesto gdje se odvijao život monaha u srednjem vijeku. Mnoštvo slučajnih nalaza iz ovog kanjona bili su povod da se 80-ih godina XX v. organizuje i sprovede rekognosciranje terena i evidentiraju potencijalni arheološki lokaliteti. U zanimljivoj i uzanoj Radmanskoj klisuri, dugoj oko 700 m, ubicirano je nekoliko pećinskih otvora i okapina u kojima je nađen praistorijski keramički materijal. Svojim dimenzijama i bogatstvom arheoloških nalaza izdvaja se pećina, na 1.200 mnv., koju mještani nazivaju Jerinin grad. Pećinski otvor se nalazi na zapadnoj, okomitoj strani uskog kanjona, na oko 300 m od kaptaže seoskog vodovoda. Radi se o impozantnom objektu dubine 50 m, širine 25 m i visine od oko 30 m. Ulaz u pećinu je podzidan moćnim kamenim zidom, koji je u osnovi širok 1,6 m, a očuvan je u visini od oko 8 m. Zid je rađen od lomljenog i neobrađenog kamena, spojenog krečnim malterom sa krupnijim rječnim agregatom. Od osnove ka vrhu zid se sužava i vjerovatno, na kruništu, nije bio širi od jednog metra. Na najvišem i najdubljem dijelu pećine 1987. sprovedena su sondažna arheološka istraživanja. Na osnovu nađenog materijala bilo je jasno da je pećina bila nastanjena u eneolitu (→ Bakarno doba) i → bronzanom dobu, a da je kao sklonište korišćena u rimskom periodu u drugoj polovini III i početkom IV vijeka. Pećina je zatvorena moćnim odbrambenim zidom u XV v., kada je u ovom objektu formirano stanište keliotskog monaštva.