Pasiglav, kasnosrednjovjekovno groblje i nekadašnje selo na poluostrvu Vrmac u Boki Kotorskoj. Selo je smješteno na rubu Gornje Lastve prema Bogdašićima kod Tivta, na blagoj padini ispod najvišeg vrha Vrmca, Svetog Ilije. Pominje se kao zasebno selo u pisanim istorijskim izvorima od XIII do XVII v., kada je najvjerovatnije napušteno. Zapadno od sela kod uzvisine zvane Sveti Nikola (nadmorska visina iznad 400 m) nalazi se groblje koje je 1976. arheološki istraživano (→ Nekropola). Otkrivene su dvije skupine grobova, iznad i ispod uzvisine. Riječ je o plitko ukopanim grobovima s inhumiranim pokojnicima, koji su bili pokriveni monolitnim neukrašenim kamenim pločama (pravougaone forme ili amorfne), najvjerovatnije stećcima, tipa ploče, okvirno datovanim od kraja XIV do XVI vijeka (→ Inhumacija). Iznad uzvisine otkriveno je pet grobova, koji su bili dijelom oštećeni, a nadgrobne ploče izmještene tako da se njihova pripadnost grobovima nije mogla odrediti. Na donjoj skupini grobova ili zasebnom groblju istražena su tri očuvana groba od najmanje petnaest različito orijentisanih grobova. Arheološkom prospekcijom na toj lokaciji uočeno je da su pojedini grobovi obilježeni vertikalno postavljenim čeonim pločama, i da se sahranjivanje moglo obavljati i u novom vijeku, do vremena kada se Pasiglav pominje u istorijskim izvorima. Na lokaciji zvanoj Čelo, zapadno od uzvisine i donje skupine grobova, nalazi se praistorijski kameni → tumul, koji dominira predjelom Gornje Lastve. Kasnosrednjovjekovni grobovi na platou iznad uzvisine bili su čeonim stranama prislonjeni uz oniže stijene, dva groba su orijentisana jugozapad–sjeveroistok, a tri jugoistok–sjeverozapad. Paralelno postavljeni, grobovi su bili međusobno udaljeni oko 0,4 m (okvirne dimenzije grobova 2–2,2 x 0,45–0,8 x 0,25–0,35 m). Bočne, kao i čeona strana i zaglavlje plitko ukopanih raka, približno pravougaone osnove, bile su obložene vertikalno postavljenim kamenim pločama. U jednom slučaju je bočna strana postojećeg groba bila naknadno iskorišćena za izgradnju nove grobne konstrukcije. Sudeći po očuvanosti nadgrobnih ploča, moglo se zaključiti da su različitih dimenzija i oblika, pravougaone ili amorfne ploče. Na jednoj od ploča urezan je krst, nastao u recentno doba. U grobovima je obavljano više sahrana. Pokojnici su polagani na leđa s rukama najvjerovatnije prekrštenim na grudima ili trbuhu. Od grobnih priloga u tri groba pronađeni su sitni ulomci grnčarije, a u jednom grobu gvozdeni klin. Preostala tri groba ispod uzvisine Sveti Nikola bili su u potpunosti očuvani i međusobno su se razlikovali po grobnoj arhitekturi. U jednom slučaju su bočne strane, čeona strana i zaglavlje rake obložene vertikalno postavljenim kamenim pločama, najvjerovatnije nakon polaganja pokojnika u grob (1,9 x 0,3 x 0,37 m) nalik skupini grobova na platou. Kada je grob zasut zemljom i pokriven manjim neobrađenim pločama, preko je položena ploča pravougaonog oblika (1,95 x 0,85 x 0,25 m). U grobu su otkriveni skeletni ostaci tri pokojnika. Prilikom posljednje sahrane i polaganja pokojnika na leđa u opruženom stavu, ostaci lobanja dva pokojnika pomjereni su u središnji dio groba. U dva slučaja pokojnici su bili pohranjeni u plitko ukopane rake i po tome se ovi grobovi razlikuju od prethodno pomenutog groba i skupine grobova na platou. Nakon polaganja pokojnika u raku i zatrpavanja zemljom, grob je oblagan manjim neobrađenim pločama (1,80/1,95 x 0,88/1,15 m), a preko većom amorfnom pločom. U oba groba je otkriveno više pokojnika, ali se njihov broj nije mogao pouzdano utvrditi zbog loše očuvanosti skeletnih ostataka. U kasnosrednjovjekovnim pisanim izvorima za Pasiglav se vezuju Crkva Sv. Nikole i Crkva Sv. Ivana, koje do sada nijesu locirane. Identifikacija Crkve Sv. Nikole sa razrušenim kamenim objektom pravougaone osnove (orijentacija jugoistok–sjeverozapad) i ulazom na istoku kod sjeveroistočnog ugla, koji je označen na austrijskoj katastarskoj karti iz 1838, upitna je. Imajući u vidu etimologiju sela Pasiglav, potez od groblja kraj uzvisine posvećene hrišćanskom svecu Svetom Nikoli sve do obližnjeg kamenog tumula na lokaciji Čelo posmatra se kao cjelovit sakralni prostor na kojem je seoska zajednica isticala i poštovala vezu sa starijom tradicijom i kultom mrtvih.