Bačve, antički objekat na Brdima naspram poluostrva Prevlake kod Tivta. Na tom potezu, na blagoj padini brežuljka, ostaci antičkog objekta okarakterisani su kao segment rimskog vodovodnog sistema (→ Akvedukt). Ostaci djelimično očuvane građevine pravougaone osnove (očuvana dužina jedne strane je 16,57 m, druga je sačuvana u dužini 6,49 m, ali su originalne dimenzije kompleksa bile veće) ukazuju da je ovaj objekat središnjom, podužom osom bio podijeljen na dva dijela. Tokom 2017. i 2022. lokalitet je definisan i tehnički snimljen. Ostaci velike zasvođene prostorije su na istočnoj strani, za koju se pretpostavlja da je predstavljala cistijernu (danas vidljiv dio svoda u sjeveroistočnom uglu). Zidovi i svod cistijerne zidani su od tesanog kamena uz upotrebu krečnog maltera. Unutrašnjost je bila obložena opekom i omalterisana krečnim malterom sa primjesama mljevene opeke, što je obezbjeđivalo vodonepropusnost. Prostor na zapadnoj strani bio je podijeljen na tri jednake manje cjeline, u koje se slivala voda. Središni zid koji je odvajao dvije cjeline, imao je tri lučna otvora, koja su predstavljala kanale kojima je voda dolazila. Lučni otvori su zidani od tesanog kamena, slaganog u pravilne redove, a sam luk sagrađen je od pločastog kamena ređanog nasatice. Način zidanja najbolje se prati na spoljnjem, zapadnom zidu, koji je imao dva lica, a između ispunu od manjih amorfnih komada kamena i krečnog maltera. Spoljnji izgled zida djelimično je očuvan. Izvorno zid je bio obložen redovima tesanog kamena sa mjestimičnim ubacivanjem opeke. Unutrašnji izgled zida čine opeke ređane u pravilne horizontalne redove. Ovaj objekat vjerovatno je bio u funkciji snadbijevanja vodom naselja na → Prevlaci. U vezi sa tim, neko od izvorišta na obroncima lovćenskog masiva koje obiluje vodom bi bilo caput aquae. Jedan od prvih istraživača ovog lokaliteta, Mladen Crnogorčević, navodi da su u polju u blizini objekta nalaženi kameni čunkovi, kojih je bilo sve do Crkve Sv. Neđelje u → Pelinovu.