Raičević, Milosav (Trepča, Andrijevica, 1875 – Beograd, 1957), pravnik, političar. Osnovnu školu učio je u rodnom mjestu. Gimnaziju je završio u Beogradu, a Pravni fakultet u Sankt Peterburgu. Po povratku u Crnu Goru (1902) postavljen je za pisara, a potom i za sekretara Ministarstva pravde. Nakon toga bio je vršilac dužnosti predsjednika Oblasnog suda u Nikšiću, a zatim i u Baru. Bio je urednik lista Narodna misao, kritički orijentisanog prema vladavini kralja → Nikole I Petrovića Njegoša. Odmah po donošenju prvog crnogorskog ustava, postao je poslanik u Narodnoj skupštini i pridružio se opozicionom Klubu narodne stranke – „klubašima”. U prvoj vladi Lazara Mijuškovića postao je ministar pravde, ali i zastupnik ministra prosvjete i crkvenih poslova (1906–1907). Ipak, kao protivnik vlasti knjaza Nikole učestvovao je u Bombaškoj aferi 1906/07, zbog čega je osuđen na 12 godina robije. Kaznu je izdržavao u zatvoru Jusovača u Podgorici, a amnestiran je 1915. po zauzimanju Skadra. Uz generala Radomira Vešovića uspio je da izbjegne internaciju u Austrougarsku. Učestvovao je u Podgoričkoj skupštini 1918. godine. Po stvaranju Kraljevine SHS obavljao je dužnost ministra bez portfelja u vladi Stojana Protića 1918/19. godine.