Karađuzović, Murteza (Bar, 1865 – Bar, 1941), muftija. Osnovno obrazovanje stekao je kod barskog kadije Husein-efendije Spice nakon 1878. godine. Završio je i građansku školu. Kao vjeroučitelj nastojao je da pomogne djeci da savladaju osnovnu pouku na jeziku koji razumiju. Zato je sa turskog preveo Ilmihal, štampan u Carigradu 1900. godine. To je bila druga knjiga, poslije Gaševićevog Mevluda, prevedena na jezik crnogorskih muslimana. Autor je tekstova o muslimanima u Crnoj Gori i zagovornik vjerske tolerancije. Izabran je 1910. za člana Narodne skupštine Crne Gore i barskog kadiju, a 1911. postavljen je za člana Državnog savjeta Narodne skupštine. Bio je prvi dopisnik Glasa Crnogorca među crnogorskim muslimanima. Objavio je brojne tekstove duhovne i svjetovne sadržine, uglavnom vezane za život i tradiciju muslimana u Crnoj Gori. Kralj → Nikola I Petrović Njegoš 1912. postavio ga je za muftiju crnogorskih muslimana, sa sjedištem u Baru. Bio je učesnik Podgoričke skupštine, koja je proglasila ujedinjenje Crne Gore sa Srbijom 1918. godine. Godine 1923. ponovo je postavljen za muftiju i na toj poziciji bio je do penzionisanja (1924).