Ivović, Dušan (Golubovci, 1892 – Titograd, 1959), učitelj, revolucionar. Osnovno obrazovanje stekao je u rodnom mjestu, a gimnazijsko u Podgorici. Bogoslovsko-učiteljsku školu završio je na Cetinju (→ Bogoslovija Svetog Petra Cetinjskog, Cetinje) (1914). Posao učitelja započeo je u Seocima (Barski srez). Nakon Prvog svjetskog rata, 1918. radio je kao učitelj u Podgorici. Zbog svojih političkih aktivnosti često je proganjan i osuđivan. Iz političkih razloga 1923. premješten je na službu u Priboj, a od 1926. bio je u Pljevljima. Učestvovao je u organizovanju Ustanka u Sandžaku. Vijećnik je Prvog, Drugog i Trećeg zasijedanja AVNOJ-a. Za predsjednika Antifašističke skupštine narodnog oslobođenja Sandžaka izabran je u novembru 1943. godine. Nakon oslobođenja biran je za člana Privremene narodne skupštine, a u novembru 1945. izabran je za poslanika Ustavotvorne skupštine Crne Gore. Penzionisan je kao sekretar Prezidijuma Narodne skupštine Crne Gore. Nosilac je Partizanske spomenice 1941, Ordena narodnog oslobođenja, Ordena bratstva i jedinstva I reda, Ordena zasluga za narod I reda i Ordena za hrabrost. Od 1950. → Osnovna škola „Dušan Ivović” na Kosanici nosi njegovo ime.