Dašić, Miomir (Rovca, Berane, 1930 – Podgorica, 2020), univerzitetski profesor, istoričar. Osnovnu i srednju školu završio je u Beranama, Filozofski fakultet u Beogradu (1954), gdje je i magistrirao (1962) i doktorirao (1980). Prvo zaposlenje dobio je kao profesor u Višoj realnoj gimnaziji u Ivangradu (→ Gimnazija „Panto Mališić”, Berane). Godine 1962. postavljen je za direktora Gimnazije u Ivangradu i na toj dužnosti ostao je punu deceniju. Njegovom inicijativom, uz podršku opštinskih organa, šk. 1965/66. god. otvorena su područna odeljenja ivangradske gimnazije u Rožajama (→ Gimnazija „30. septembar”, Rožaje) i Plavu (→ Srednja mješovita škola „Bećo Bašić”, Plav), a šk. 1966/67. god. otvoreno je i istureno odjeljenje u Andrijevici (→ Srednja mješovita škola, Andrijevica). U oktobru 1972. premješten je u Titograd, gdje je radio kao rukovodilac Sektora za kulturnu, prosvjetnu i naučnu saradnju u Republičkom zavodu za međunarodnu naučnu, kulturnu i tehničku saradnju Crne Gore. Godine 1972. Pedagoška akademija u Nikšiću izabrala ga je za honorarnog profesora i 1978. na njoj je zasnovao radni odnos. Na UCG biran je u zvanje vanrednog (1981) i redovnog profesora (1985). Bio je predsjednik Društva istoričara Crne Gore (1974‒1979) i predsjednik Saveza istoričara Jugoslavije (1985‒1989; 1994‒1999). Za vanrednog člana → Crnogorske akademije nauka i umjetnosti izabran je 1991, a za redovnog 1996. godine. Od 1993. do 1997. bio je sekretar Odjeljenja društvenih nauka, a od 1997. do 2001. i potpredsjednik CANU. Za inostranog člana Ruske akademije prirodnih i društvenih nauka izabran je 1998. godine. U toku stručnog i naučnog rada objavio je 12 knjiga, oko 270 studija, rasprava, članaka, i još oko 420 tekstova u različitim publikacijama. Za stručni i pedagoški rad odlikovan je Ordenom Republike Jugoslavije. Dobitnik je mnogih društvenih nagrada, diploma, plaketa i pohvala.