Cerović, Stojan (Tušina, Šavnik, 1888 – Nevesinje, 1943), profesor opšte književnosti sa francuskim jezikom, publicista, političar. Osnovnu školu pohađao je na Cetinju (→ Osnovna škola „Njegoš”, Cetinje). Gimnaziju je završio u Beogradu (1909), nakon čega je upisao Filozofski fakultet Univerziteta u Beogradu (grupa za opštu književnost sa francuskim jezikom). Studije je prekidao zbog balkanskih ratova, u kojima je učestvovao kao dobrovoljac. U Prvom svjetskom ratu sa srpskom vojskom odstupao je preko Albanije i bio je upućen da nastavi školovanje na Sorboni. Diplomirao je poslije rata u Beogradu (1921). Bio je aktivan u Omladinskom pokretu za ujedinjenje Crne Gore i Srbije. Godine 1921. vratio se u Nikšić, gdje je dobio posao profesora u Višoj realnoj gimnaziji. Postao je član Zemljoradničke stranke i bio je izabran u Oblasnu skupštinu za Crnu Goru 1925, a imao je i aktivnu saradnju sa komunistima. U avgustu 1922. pokrenuo je nedjeljni list Slobodna misao, koji je izlazio do aprila 1941. godine. U saradnji sa komunistima pokrenuo je i dva književna časopisa: Razvršje i Valjci. Za vrijeme Trinaestojulskog ustanka narodna skupština na Žabljaku izabrala ga je za predsjednika Sreskog odbora narodnooslobodilačkog fonda. U vrijeme sloma ustanka bio je zarobljen i Italijani su ga sproveli u koncetracioni logor Klos u Albaniji, da bi krajem 1941. bio prebačen u Nikšić, odakle je pobjegao na slobodnu teritoriju. Bio je vijećnik AVNOJ-a i učesnik Konferencije rodoljuba Crne Gore, Boke i Sandžaka na Tjentištu 1942. godine. Umro je od posljedica ranjavanja tokom Bitke na Neretvi. Školske 1961/62. god. Viša realna gimnazija u Nikšiću (→ Gimnazija „Stojan Cerović”, Nikšić) dobila je njegovo ime.