Turčini, ostaci srednjovjekovnog manastira koji se nalazi na oko 3 km sjeverno od Starog Bara. Danas su uočljive dvije crkve i srednjovjekovna → nekropola. Sjeverna crkva iz XIII v. nepravilnog je oblika zbog konfiguracije terena. Pošto je već bila djelimično razrušena, do nje je sagrađena manja crkva u XV v., posvećena Svetoj Venerandi. Oko crkve je prostrano srednovjekovno groblje sa zidanim grobnicama pokrivenim sa po tri poprečno postavljene masivne ploče, obrađene rudimentarno bez simbola ili natpisa. Takvi grobovi se ne srijeću na primorju ili u unutrašnjosti tokom srednjeg vijeka. Sa sjeverozapadne strane se nalaze ostaci konaka. Ovdje je, po svemu sudeći, postojao manastir posvećen Svetom Marku, koji se spominje 1291. i koji je povjeren Marinu Žaretiću, izaslaniku srpske kraljice Jelene Anžujske Nemanjić (1276–1306). Prema stilskim osobinama sjeverna crkva je gotovo identična sa njenom zadužbinom, Crkvom Svetog Nikole u Starom gradu Baru (→ Stari Bar) u okviru franjevačkog samostana. Lokalitet je dobio ime po feudalcu Vasilju Turčinoviću (Vasigl Turcin) iz XV v. i djelimično je istraživan pedesetih godina XX vijeka.