Rudnik Brskovo, srednjovjekovni rudnik kod Mojkovca. Najstariji srednjovjekovni rudnik koji je bio u sastavu Raške i prvi u kome su njemački rudari, Sasi, po dolasku započeli eksploataciju i produkciju srebra, što je uticalo da → Brskovo u drugoj polovini XIII v. postane najvažniji privredni centar ove države. Rudnik je najvjerovatnije otvoren početkom četvrte decenije XIII v. i bio aktivan do kraja XIV vijeka. Određeni izvori iz XVI v. govore da su rudarski procesi u manjoj mjeri nastavljeni i pod turskom vlašću. Pisana građa svjedoči o intenzivnoj trgovini srebrom i bakrom u Brskovu, kupcima i zakupcima iz Dubrovnika i Kotora, koji su najčešće uzimali učešća u kovnici novca i rudarskoj proizvodnji. Posredno, tragovi rudarsko-metalurških aktivnosti očuvani su u toponomastici u neposrednoj okolini Brskova (Medeno guvno, Pržišta, Ugljari, Vignjišta, Žarovnice, Livnice). Geološkim istraživanjima, izvršenim prije otvaranja savremenog rudnika u drugoj polovini XX v., registrovani su ostaci starih rudarskih radova. Njihovu najveću koncentraciju srijećemo u samom centru Brskova, ali su otkriveni i na znatno širem području (Žuta prla, Tvrdi potok, Bukova glava, Pobrđe, Mučnica, Štitarica, Biogradsko jezero), gdje je ukupno zabilježeno oko 150 rudarskih okana. Čitav prostor ispod utvrđenja Gradine bilo je najaktivnije eksploatisan tokom srednjeg vijeka, o čemu je svjedočio velik broj okana, gusto raspoređenih na 4 do 6 m udaljenosti jedno od drugog. Pojedina okna bila su duboka do 30 m, a u nekima su otkriveni ostaci rudarskog pribora i alata. Ovaj centralni prostor rudnika Brskovo uništen je savremenom eksploatacijom rude. Veliki broj šljakišta i ostataka zgure, nađen kod Rudnice i Bjelojevićke rijeke, ukazuje da je prerada rude bila organizovana oko tokova rijeka. Izgleda da se posebni rudarsko-metalurški centar kod Rudnice nalazio na lokaciji Mrki krš.