Rađevići, više srednjovjekovnih nekropola sa stećcima, u istoimenom selu u sjeverozapadnom dijelu pljevaljske opštine. Najveća je na potezu „Kaursko groblje” (u literaturi poznata pod imenom Livadice u Pižurima), udaljena 25 km od Pljevalja. Smještena na blagoj padini, prema seoskom putu, spada u lokalitete sa najvećim brojem → stećaka na prostoru Crne Gore. Iako zarasla u gustu šumu, sa stećcima prekrivenim debelim slojem mahovine i dalje se uočava veliki broj gusto raspoređenih stećaka, postavljenih u preko dvadeset redova, približne orijentacije zapad–istok. U objavljenom Katalogu stećaka 1971. registrovano je 230 stećaka (226 sanduka i 4 sljemenjaka). Preovlađuju ploče i sanduci, zatim sljemenjaci, a prisutno je i nekoliko primjeraka neuobičajenog oblika. Od reljefno izvedenih ili urezanih motiva vidljivi su različiti tipovi krsta (tzv. grčki, latinski, tau-krst, krst sa krugom), kao i motivi polumjeseca i kruga. Na platou Ljubiš brda, nedaleko od tzv. Kaurskog groblja, nalazi se još jedna → nekropola, obrasla u gustu šumu, sa spomenicima pretežno utonulim i prekrivenim debelim slojem mahovine. Zastupljeni su tipovi sljemenjaka, ploče i sanduka, sa ponegdje još uvijek vidljivim tragovima reljefne dekoracije. U podnožju istoimenog brda, a u okviru aktivnog seoskog groblja, nalazi se ploča manjih dimenzija sa reljefno izvedenim, stilizovanim krstom ili mačem na frontalnoj strani i polumjesecom na užim, bočnim, stranama. Nedaleko odatle, na potezu Mramorje, u okviru još jednog aktivnog seoskog groblja, na blagom uzvišenju (humka?), nalazi se nekoliko stećaka u vidu sljemenjaka i sanduka, bez dekoracije. Sudeći po velikom broju nekropola sa stećcima, kao i onih poznijeg datuma, oblast Rađevića je bila gusto naseljena, kako u poznosrednjovjekovnom tako i u kasnijem periodu.