Nehaj, srednjovjekovno i osmansko utvrđenje, na vrhu stjenovitog brda, na rubu Spičanskog polja kod Sutomora. Utvrđenje je, po svemu sudeći, nastalo u XIV v., kada i Crkva Svetog Dimitrija, koja je najstariji arhitektonski spomenik u okviru bedema. Crkva je jednobrodna građevina, podijeljena dvostepenim pilastrima na dva traveja. Polukružna apsida nalazi se na zapadu. Najraniji pisani pomen ove crkve potiče iz 1397. godine. Oko crkve se nalazilo groblje koje je uklonjeno kada su Osmanlije obnovile tvrđavu na srednjovjekovnim osnovama. U mletačkim dokumentima Nehaj se pominje 1542. i 1555. godine. Najstarija građevinska faza je kapija. Nad ulazom je postojala edikula sa freskom Svetog Dimitrija, koja je veoma malo očuvana. Sa sjeverozapadne strane ulaza sagrađena je velika zasvedena cistijerna. U okviru arhitektonskog sklopa utvrđenja na Nehaju mogu se izdvojiti šest kružnih kula, povezanih hodnim stazama, kojima se pristupalo velikom broju puškarnica i otvora za topove, nastalih oko 1860. godine. Na krajnjem istočnom dijelu, u osmanskom periodu, sazidana je barutana, a na zapadnom dijelu garnizonski objekti. Do utvrđenja vodi kolski put, obnovljen i ojačan u tom periodu. Ispod samog utvrđenja pronađena je izvjesna količina praistorijske grnčarije, koja pripada → gvozdenom dobu (lonci, pitosi, manje zdjele), a zatim i više ulomaka kasnoantičkih amfora iz IV vijeka. Ovakvi nalazi mogu da ukazuju na postojanje prvobitnog naselja na mjestu utvrđenja, za šta je potrebno sprovesti sistematska arheološka istraživanja.