Crnča, srednjovjekovni manastirski kompleks u istoimenom selu na desnoj obali Lima kod Bijelog Polja. Ostaci Crkve Sv. Jovana s konacima nalaze se pored izvora mineralne vode pod brdom Kovačice. Prvi put crkva se spominje u XIII v., a opljačkali su je i uništili Osmanlije prilikom osvajanja ovog područja 1455. godine. U XVI v. bila je obnovljena i, sudeći po nađenim djelovima fresaka – freskopisana, ali je kasnije opet bila sravnjena sa zemljom. Ostatke crkve mještani su otkrivali u dva navrata, 1922. i 1990. godine. Sveobuhvatna arheološka istraživanja ovog manastirskog kompleksa sprovedena su 2007. godine. Crkva Sv. Jovana je jednobrodna građevina, duga 14 m, široka 6,97 m, sa djelimično ukopanom apsidom na istočnoj i vratima na zapadnoj strani. Naos crkve je dvostepenim pilastrima podijeljen na tri nejednaka traveja od kojih je najveći srednji, koji je kvadratnog oblika, nad kojim se, preko pandantifa, uzdizalo kube. Crkva je bila zasvođena poluobličastim, podužnim svodom i pokrivena na dvije vode. Zidovi su rađeni od neobrađenog i djelimično priklesanog kamena, slaganog u nepravilne horizontalne redove, spojene krečnim malterom sa krupnijim rječnim agregatom. Zidovi su široki 0,95–1,1 m, a u visinu su očuvani od 0,25 m na zapadnoj i do 1,5 m na južnoj strani crkve. Na osnovu debljine zidova može se pretpostaviti da su fasade crkve, u gornjim zonama, bile ukrašene plitkim lezenama. Prozori crkve bili su ukrašeni kamenom oplatom, tipa bifore. Na osnovu sačuvanih djelova živopisa, prije svega prema stilskim i ikonografskim osobenostima slikarstva, pouzdano se može tvrditi da je crkva oslikana krajem XII vijeka. Nađeni mobilijar crkve pripada poznijim periodima. Pronađen je veći broj pokretnih arheoloških nalaza. Uglavnom se radi o djelovima polijeleja, gvozdenom krstu sa ikonostasa, pričesnim kašikama, a nađena je i olovna kutija u kojoj su bile svete mošti. U ovom selu nalazi se i višeslojni arheološki lokalitet → Gradac u Crnči.