Karadžić, Pavle (Žabljak, 1929 – Titograd, 1990), učitelj, nastavnik. Osnovnu školu učio je na Žabljaku. Nižu gimnaziju završio je u Nikšiću (→ Gimnazija „Stojan Cerović”, Nikšić), a učiteljsko obrazovanje stekao je u Sarajevu. Višu školu završio je na Cetinju. Radio je kao učitelj u opštini Žabljak, bio je školski inspektor, savjetnik za unapređenje školstva i dugogodišnji direktor → Osnovne škole „Dušan Obradović” na Žabljaku. Bavio se književnim radom – napisao je šest romana sa tematikom iz Drugog svetskog rata: Vjetar i jablanovi (tri knjige, Titograd, 1991), Drugovi, Nespokojna planina, Zvijezde su visoko i Kada čuješ zvona (Titograd, 1991). Na inicijativu Udruženja književnika Crne Gore, OŠ „Dušan Obradović” sa Žabljaka obogaćena je knjižnim fondom (od 3.000 knjiga) koji nosi njegovo ime. Dobitnik je društvenih priznanja: statue „Kurir Jovica” (jugoslovensko priznanje u oblasti prosvjete), Medalje rada, Ordena rada sa zlatnim vijencem i → Nagrade „Oktoih” (1971).