Domaćičke škole, škole/kursevi za praktičnu obuku ženske omladine. U periodu 1928–1940. radile su petomjesečne škole u više srezova, a pohađale su ih djevojčice. Škole su imale jedinstven program, u kojem su pored srpskohrvatskog jezika i matematike bili zastupljeni i predmetni sadržaji o domaćem gazdinstvu, ručnom radu, teoriji kuvanja, poljoprivredi i higijeni. Država je plaćala učiteljicu, a o prostoru je odlučivala opština. To su bile tzv. pokretne škole i otvarale su se po potrebi. Godine 1933. o trošku Ministarstva poljoprivrede formirane su dvije stalne škole – u Brezoviku (kod Nikšića) i na Njegušima. U te dvije škole upisivale su se po tri učenice iz svakog sreza sa područja Zetske banovine. Nastava je organizovana teorijski i praktično, u devetomjesečnom trajanju. Pored pomenutih obaveznih predmetnih sadržaja izučavana su i četiri stručna predmeta: gradinarstvo, mljekarstvo, živinarstvo i hranjenje stoke.