Crkva Sv. Tome na Brzavi, srednjovjekovna sakralna građevina na ušću istoimene rijeke u Lim, u okolini Bijelog Polja. Najstariji arhitektonski snimci crkve potiču sa početka XX vijeka, kada su zidovi bili sačuvani u visini i do 2,5 metra. Arheološka istraživanja sprovedena su 1990. godine. Crkva je jednobrodna građevina sa polukružnom apsidom unutra, a trostranom spolja na istočnoj, i istovremeno građenom pripratom na zapadnoj strani, dimenzija 13,5 x 6,5 metara. Priprata je pravougaonog oblika jednake širine kao naos. Jedna od osobenosti priprate je, pored glavnog ulaza, i bočni na južnom zidu. Naos crkve je pilastrima podijeljen na tri nejednaka traveja, a nad središnjim je bilo izgrađeno kube. Zidovi crkve su rađeni od kamena i sige. Na unutrašnjem licu zida upotrebljavan je kamen krečnjak, oblutak i siga u nepravilnom slogu, dok je spoljašnje lice zida zidano pravilno, kvaderima sige u horizontalnim redovima visine od oko 0,2–0,25 metara. Pod crkve urađen je od manjih kamenih ploča spojenih krečnim malterom. Spoljašnje fasade crkve bile su ukrašene plitkim lezenama. Ovaj hram pripada grupi sakralnih spomenika Raške graditeljske škole. U toku arheoloških istraživanja uz sjeveroistočni zid crkve otkriveni su temelji starijeg objekta, što ukazuje da je Crkva Sv. Tome podignuta na njegovim temeljima. Takođe, u naosu crkve otkrivena su dva groba, pokrivena velikim kamenim pločama od grubo obrađenog kamena, škriljca. U njima su pohranjene četiri individue. Osteološki ostaci tri pokojnika bili su relativno dobro očuvani, dok je skelet četvrte individue bio u jako lošem stanju. Uz pokojnike nijesu pronađeni prilozi, ali na osnovu arhitektonskih odlika ova crkva bi mogla pripadati XII ili XIII vijeku. Prilikom podizanja pokrivne ploče drugog groba, na samom vrhu grobne ispune, pronađen je srebrni novac francuskog kralja Luja XIV iz 1662. godine. Hram je porušen nakon austrijsko-osmanskog rata 1739. godine.