Moračnik, srednjovjekovni manastirski kompleks, Мanastir sa crkvom Sv. Bogorodice koji se nalazi na isturenom rtu istoimenog ostrva u Skadarskom jezeru. U pisanim izvorima prvi put se pominje u jednoj povelji Balše III Balšića (1403–1421) iz 1417, kojom manastiru daruje jedno gumno soli, što bi moglo da ukaže na mogućnost da je sam darodavac mogao biti i ktitor crkve. Ovo bi istovremeno moglo da znači da je crkva podignuta između 1404. i 1417, budući da je Balša III Balšić stupio na presto 1403, dok je povelja pisana 1417. godine. Rezultati arheoloških istraživanja, koja su obavljena 1984, omogućila su da se sa više pouzdanosti sagleda prvobitni izgled čitavog kompleksa, utvrde međusobni odnosi objekata i vrijeme njihove gradnje. Manastirski kompleks se danas sastoji od Crkve Sv. Bogorodice i od ostataka priprate, otvorenog trijema, bočne kapele prizidane uz južni zid naosa crkve i od dva neidentifikovana objekta, od kojih je jedan, smješten južno od crkve, moguće služio kao manastirska trpezarija, dok je drugi, smješten istočno, po svemu sudeći, služio kao konak. Kompleksu pripada i moćna kula, smještena južno od crkve. Sama crkva je skromnih dimenzija, trikonhalne osnove, koja je bila živopisana, o čemu svjedoče tragovi fresko-maltera sačuvani oko okvira prozora. Uz zapadnu fasadu crkve prizidana je prostrana priprata sa nešto širom osnovom od same crkve i sa fragmentarno očuvanim zidovima. Ispred priprate bio je podignut otvoreni, drveni trijem od koga se razaznaju samo tragovi nekadašnjeg kamenog sokla, sačuvani u temeljnoj zoni. Uz južni zid zapadnog traveja i dijela priprate dozidana je manja kapela sa polukružnom apsidom i sa dvije niše, za proskomidiju i đakonikon. Južno od crkve nalaze se ostaci objekta nepravilne, trapezoidne osnove, koji se svojim istočnim zidom oslanja na zapadni zid kule, za koji se pretpostavlja da je služio kao manastirska trpezarija. Oštećenja krovne konstrukcije ne dozvoljavaju da se utvrdi prvobitna visina kule, mada se može pretpostaviti da je imala četiri sprata. Na posljednjem, četvrtom spratu nalazila se očuvana, mala, polukružna apsida, formirana u istočnom zidu prostorije, što govori da je prostorija služila i kao kapela. Manastir je ograđen kamenim zidom sa kapijom na zapadnoj strani, pored koje su se nalazili ostaci manje, kružne, kamene konstrukcije, moguće od osnove drvenog zvonika. Kompleksu pripada i manje pristanište do koga vodi popločana staza, formirano od nekoliko neobrađenih kamenih blokova. Iz analize međusobnih odnosa i veza objekata unutar manastirskog kompleksa moguće je zaključiti da svi objekti nijesu nastali istovremeno, već da su podizani postepeno, zavisno od potreba. Budući da su svi manastirski objekti prislonjeni uz zidove kule, logično je zaključiti da je kula najstariji objekat na ostrvu i da je prvobitno predstavljala dio šireg fortifikacionog sistema na jezeru, uz koju je nešto kasnije podignuta Crkva Sv. Bogorodice, a odmah zatim i ostali objekti manastirskog kompleksa.