Kukanj, srednjovjekovni utvrđeni grad, u istoimenom selu na lijevoj obali Ćehotine, 12 km zapadno od Pljevalja. Smješten је na uzvišenju, kome je prilaz moguć samo sa zapadne strane, dok je na istoku zaštićen strmim liticama, koje se skoro vertikalno spuštaju ka rijeci. Ostaci građevina, vidljivi na terenu, očuvani su pretežno u temeljnim zonama. Manji, izdignuti dio grada, bio je odvojen prirodnim, „suvim rovom” od nižeg, znatno prostranijeg dijela. Od nekoliko većih objekata okarakterisanih kao „jame”, konstatovanih u okviru utvrđenja, jedan je vjerovatno služio kao cistijerna za vodu. Neposredno ispod grada, ka sjeveroistoku proteže se lokalitet Podkukanj, pretpostavljeno podgrađe. U njegovoj blizini, nedaleko od lokalnog seoskog groblja, nalazi se više srednjovjekovnih nadgrobnih spomenika različitih tipova. Kukanj je u istorijskim izvorima zabilježen više puta. Prvi put 1423. „kao ljetnja rezidencija” Kosača, u povelji Sandalja Hranića Kosače (1392–1435) izdatoj Dubrovčanima. Slijede pomeni iz 1429, 1444, 1454. i 1448. u poveljama Alfonsa V, aragonsko-sicilijanskog kralja, i Fridriha III Habzburškog izdatim hercegu Stjepanu Vukčiću Kosači (1435–1466). Uz → Koznik predstavlja jedan od najvažnijih gradova ove oblasti u XV vijeku.