Grad Bihor, ostaci srednjovjekovnog grada na vrhu brda Gradina u selu Bioče kod Berana. Prva sondažna arheološka istraživanja sprovedena su 2009. godine. Na osnovu rezultata ispitivanja, izdvojena su dva horizonta stanovanja: korišćenje utvrđenja od strane Slovena do 1455. i korišćenje utvrđenja od kraja XV v. do oslobodilačkih ratova i pada utvrđenja 1912. godine. Tehnički su snimljeni pravci pružanja bedema i otkrivenih objekata. Na vrhu Gradine nalazi se zaravnjeni, elipsoidni plato, koji se pruža pravcem sjever–jug, u dužini od oko 90 m sa najvišom širinom od 24 m. Prateći konfiguraciju terena, obodom je podignut masivni bedem, širine 2,2 m, koji zatvara i štiti unutrašnji prostor grada. Na terenu se jasno vide trase nekadašnjih bedema i ostaci tri pravougaone kule. Od središnje kule ka sjeveru, plato brda se širi u gotovo ovalni prostor u čijem je središtu formirana cistijerna sa bunarom. Istočni bedem je dobro očuvan i vidljiv sve do krajnje sjeverne pravougaone i isturene kule, dimenzija 6 x 4 m. Kula je isturena iz luka bedema (nad jedinom komunikacijom i prolazom ka ulazu u utvrđenje), koji na ovom dijelu opasuje plato. Bedem je na zapadnoj strani vidljiv do visine od oko 2 m i dobro je očuvan do ulaza koji se nalazi na najširem dijelu utvrđenja na zapadnoj strani. Od ulaza do isturene južne kule bedem je sačuvan samo u temeljima. U centralnom dijelu ovalnog platoa nalaze se ostaci cistijerne formirane u živoj stijeni, dok je u njenom središtu ozidan bunar, prečnika od 0,7 m. Oko cistijerne, prislonjeni uz moćne bedeme, nižu se objekti i prostorije nekadašnjeg Bihor-grada. Na ovom lokalitetu nađen je veći broj ulomaka keramičkih posuda, gvozdenih klinova, nekoliko fragmentovanih lula. Pronađeni pokretni arheološki materijal pripada vremenu osnivanja i trajanja ovog grada. U pisanim izvorima ovo utvrđenje se po prvi put pominje 1450. u jednom dokumentu iz dubrovačkog arhiva, gdje se navodi in loco vocato Bihor, svega pet godina prije pada pod osmanlijsku vlast (1455), u vrijeme opsežne kampanje Mehmeda II Osvajača (1451–1481) u južnim djelovima srpske despotovine, padom oblasti Brankovića u čijem su se sastavu nalazili. Prema detaljnom popisu Prizrenskog sandžaka, nastalog u periodu 1521–1530, neosporno je da je tvrđava Bihor u to vrijeme imala svoju posadu, koju su sačinjavali dizdar, ćehaja, tobdžija, imam, kao i 21 mustah. Četrdesetih godina XVI v. posada je brojala 226 ljudi, uključujući i dizdara, imama, ćehaja i tobdžiju, bila je opremljena sa četiri topa, dok je u skladištima bila pohranjena određena količina žitarica. Grad Bihor bio je sjedište istoimene nahije i kadiluka. Pod turskom vlašću je bio sve do oslobodilačkih ratova, 1912. kada je napušten i nije više korišćen.