Đurđevića Tara, srednjovjekovna manastirska crkva posvećena Sv. Arhanđelu Mihailu u istoimenom selu na desnoj obali Tare, kod Pljevalja. Istraživanja crkve obavljena su 1995, ali ne i ostataka trpezarije i pratećih zgrada, koji se nalaze u njenoj neposrednoj blizini. Crkva spada u jednobrodne građevine pravougaone osnove, dužine 15,15 m i širine 6,8 m, sa apsidom na istočnoj strani. Zidana je od pritesanog kamena, dok su portali na zapadnoj i južnoj strani. Južni i sjeverni zidovi ojačani su pilastrima na koje se naslanjala kupola, prečnika 3,5 m, a zapadni i istočni traveji pokriveni su poluobličastim svodovima. Oltarski prostor čini uski istočni travej, sa apsidom. Pod crkve je od postojanog maltera, a krov je bio od drveta. Pored crkve i na podu nađeni su djelovi dva bogato ukrašena postolja za svijeće, oplate za krst od srebrnog lima i drugi predmeti od metala, sa recentnom grnčarijom. Crkva Sv. Mihaila zidana je krajem XV v., ili nešto ranije – neposredno prije osmanskog osvajanja Potarja 1465. godine. Natpis iznad zapadnog portala (prepisan sredinom XIX v.), ukazuje da je 1591. hram popravljen i ukrašen freskama. Manastir je opustio početkom XIX vijeka. U drugoj polovini XIX v. crkva je obnovljena, ali ubrzo (1875) opljačkana i razorena u osmanskoj odmazdi zbog porušene džamije u zaseoku Vlaškovac.