Đurđevac, ostaci srednjovjekovnog utvrđenja na dominantnom i teško pristupačnom brežuljku koji se nalazi u Poborima iznad Budve. Pretpostavlja se da je Đurađ Đurašević Crnojević (prva polovina XV v.) izgradio utvrđenje u prvoj polovini XV v., jer se u dokumentima koja prate pregovore o miru između despota Đurđa Brankovića i Mlečana (1423–1435) utvrđenje prvi put pominje 1424. pod nazivom Stefanica, moguće po Đurađevom sinu Stefanici Crnojeviću koji je rođen u to vrijeme. Pod imenom Đurđevac (castello chiamato Zorzevez) pominje se 1426. u Ugovoru u Vučitrnu, dok se u Ugovoru u Drivastu iste godine pominje samo san Zorzo. Još na početku pregovora despot Đurđe Branković obavezao se da će utvrđenje srušiti, ali je to odlagao sve do potpisivanja Smederevskog ugovora 1435. godine. Od utvrđenja ostale su ruševine odbrambenih zidova debljine do 1 m, kao i ostaci kule podignute na najvišoj tački utvrđenja. Ispod nekadašnjeg utvrđenja nalaze se ostaci Crkve Sv. Đorđa manjih dimenzija (4,9 x 3,9 m), koja je sjevernim zidom oslonjena na padinu uzvišenja. Jednobrodna je građevina, pravougaone osnove orijentisane u pravcu istok–zapad. Na zapadnoj strani nalazi se portal, na istoku polukružna apsida. Zidana je od kamenih blokova, čiji su zidovi širine do 70 cm. Tačno vrijeme gradnje crkve nije poznato, ali je u cjelini bila očuvana do početka XX vijeka.