Doganje, neolitsko naselje koje se nalazilo na mjestu nekadašnjeg sela Durutovići, na samom ulazu u Pljevlja, u okviru rudnika uglja. Arheološka istraživanja obavljena su tokom 2016. i 2017. u manjem obimu i u trenutku kada je najveći dio naselja već bio uništen. Sačuvani prostor na kojem se istraživalo, po svemu sudeći, bio je periferni dio naselja. Na osnovu otkrivenih ostataka kulturnog sloja na više mjesta u okviru rudnika možemo zaključiti da je naselje zahvatalo izuzetno veliku površinu. Uz pretpostavku da se prema istoku naselje prostiralo do originalnog korita rijeke Ćehotine i pomenutih ostataka kulturnog sloja u okviru rudnika, možemo zaključiti da površina na kojoj se intenzivno živjelo iznosi oko 10.000 m². Kulturni sloj bio je debljine oko 0,5 m sa izuzetno velikom koncentracijom arheoloških ostataka (fragmenti keramičkih posuda, kamene sjekire, kameni žrvnjevi, kremeno oruđe, životinjske kosti i sl.). Stanovnici Doganja živjeli su u poluukopanim objektima tipa zemunica. Poljoprivreda i stočarstvo bile su osnovne privredne grane žitelja naselja, dok je lov bio dodatni izvor hrane. Pronađeno je nekoliko fragmenata keramičkih žrtvenika sa plitkim i širokim kružnim recipijentom postavljenim na četiri noge. Sa lokaliteta potiče i fragment antropomorfne figurine koja predstavlja žensku osobu. Preliminarna analiza tipova keramičkih posuda i načina ornamentisanja (tehnika barbotin, urezivanje i karakteristični štipani ornament) ukazuju da je u pitanju naselje zajednice iz starčevačkog kulturnog kompleksa, koje se okvirno može datovati u period 6.000–5.500. g. p. n. e.